Lees de Bijbel met mij...90 Wees sterk en moedig

 Lees Jozua 1, 2 en 3

"Heb Ik het u niet geboden? Wees sterk en moedig, schrik niet en wees niet ontsteld, want de HEERE, uw God, is met u, overal waar u heen gaat.'..."Niemand zal tegenover u standhouden al de dagen van uw leven. Zoals Ik met Mozes geweest ben, zal Ik met u zijn. Ik zal u niet loslaten en u niet verlaten.'"

In Deuteronomium 31 hebben Mozes en God zelf Jozua en het volk al bemoedigd met deze woorden. God is met hen, zal hen vasthouden en niet verlaten. Ze staan vlak voor de inname van het Beloofde Land. Het volk en de strijdbare mannen van de stammen Ruben en Gad en de halve stam Manasse maken zich op om in de voorhoede het land binnen te gaan en het in bezit te nemen. Het volk aanvaardt Jozua als leider en belooft hem te gehoorzamen.

Eerst stuurt Jozua er twee verkenners op uit. Zij komen aan in Jericho, in het huis van Rachab de hoer. Zij verstopt hen voor de boden van de koning. Zij weet dat God het land aan de Israëlieten heeft gegeven en spreekt haar geloofsbelijdenis uit:

"Ik weet dat de HEERE u dit land gegeven heeft en dat de schrik voor u op ons gevallen is, en dat al de inwoners van dit land weggesmolten zijn van angst voor u...de HEERE, uw God, is een God boven in de hemel en beneden op de aarde."

Rachab smeekt of zij en haar familie gespaard mogen blijven. De verkenners geven haar te kennen dat ze een scharlaken koord aan haar venster moet hangen. Zo zullen zij en iedereen in dat huis gespaard blijven. De mannen komen heelhuids terug in het kamp en bemoedigen het volk. De vijand siddert van angst; ze hoeven niet bang te zijn.

Het volk breekt op en de priesters gaan met de ark voorop. Zij blijven in het water van de Jordaan staan. Hoewel de Jordaan buiten zijn oevers was getreden, stroomde het water weg zodra de voeten van de priesters het raakten. Verderop bleef het water staan als een dam. Het volk steekt over over de droge bedding naar het Beloofde Land.

Wees sterk en moedig. Bij Mozes spleet de Rode Zee, maar bij Jozua kregen de priesters natte voeten. De situatie bleef onveranderd totdat zij gehoorzaam het water in stapten. Soms moet je eerst in het water stappen voordat het water wijkt. Je kunt pas oversteken als de ark — God zelf — in het water staat.

"Maar nu, zo zegt de HEERE,

uw Schepper, Jakob, uw Formeerder, Israël:

Wees niet bevreesd, want Ik heb u verlost,

Ik heb u bij uw naam geroepen, u bent van Mij.

Wanneer u zult gaan door het water, Ik zal bij u zijn,

door rivieren, zij zullen u niet overspoelen.

Wanneer u door het vuur zult gaan, zult u niet verbranden,

geen vlam zal u aansteken.

Want Ik ben de HEERE, uw God,

de Heilige van Israël, uw Heiland.

Ik heb Egypte als losgeld voor u gegeven,

Cusj en Seba in uw plaats.

Sinds u kostbaar bent in Mijn ogen,

bent u verheerlijkt en heb Ík u liefgehad."

(Jes. 43: 1, 2 en 3)

Lees de Bijbel met mij...89 Gods plan overzien

 Lees Deuteronomium 33 en 34

In de laatste twee hoofdstukken van Deuteronomium zegent Mozes Israël, oftewel Jesjurun (het rechtschapen Israël). Het valt op dat hij de stammen zegent, maar dat Simeon in dit rijtje ontbreekt.

Bijbelverklaarders geven verschillende redenen waarom Simeon niet apart wordt genoemd: 

Versmelting met Juda: Het erfdeel van Simeon lag binnen het gebied van de stam Juda (Jozua 19:1), waardoor de zegen voor Juda mogelijk ook Simeon omvatte.

Straf: Sommige uitleggers wijzen op het eerdere wangedrag van de Simeonieten (zoals bij de afgoderij in Sittim, Numeri 25), waardoor de stam sterk in aantal was afgenomen.

Jacob's Profetie: In Genesis 49 voorspelde Jakob al dat Simeon en Levi "verstrooid" zouden worden in Israël; terwijl Levi een geestelijke taak kreeg, verloor Simeon zijn zelfstandigheid als stam. 

Simeon leed zware verliezen bij de bestraffing van de afgoderij. De stam was door de plaag meer dan gehalveerd. Tussen de twee volkstellingen in de woestijn kromp de stam van 59.300 naar slechts 22.200 weerbare mannen. De leider van deze stam verbond zich met een buitenlandse vrouw. Als een van de twaalf stamvaders die God verraadden, doet hij mij denken aan Judas, die Jezus inruilde voor 30 zilverstukken.

Gods doelstellingen zijn groter dan het leven. Mozes beklimt de berg Nebo en de top van Pisga. Hij mag voordat  hij sterft het Beloofde Land van een afstand bekijken. Mozes is 120 jaar geworden en sterft. God zelf begraaft hem in het dal van Moab bij bet-peor. Niemand weet precies waar hij begraven ligt. Mozes ogen waren nog helder en hij was nog zo sterk als een jonge man. Er is nooit meer een profeet als Mozes geweest die God kende van aangezicht tot aangezicht, en met Hem sprak zoals een man met zijn vriend spreekt. Toch mag Mozes uit genade het beloofde alleen van een afstand zien. In Hebreeën 11 wordt uitgelegd dat God een beter plan had dat onze korte levens overstijgt.

"Al deze mensen zijn in het vertrouwen op God gestorven, zonder te krijgen wat hun beloofd was. Zij hebben het alleen uit de verte gezien en waren blij. Zij kwamen er openlijk voor uit dat zij hier op aarde alleen maar gasten en vreemdelingen waren...Al deze mensen zijn bekend geworden omdat zij op God vertrouwden. Zij hebben echter niet gekregen wat God hun had beloofd. God had een beter plan, Hij wilde niet dat zij zonder ons de volmaaktheid zouden bereiken." (Heb. 11:39-40, HTB)

Lees de Bijbel met mij...88 God kennen

De zondag is een goed moment om na te denken over de teksten die je gelezen hebt. Welk teksten hebben je aangesproken. 

Heb je:

een belofte om op te vertrouwen,

een waarschuwing om in acht te nemen,

een waarheid aan te nemen

een opdracht om mee aan de slag te gaan

een bemoediging om in te rusten.

(vragen overgenomen van Life.Church)

Mozes herhaalt de wetten, zodat het volk zich aan God zal toewijden en een hartsrelatie zal opbouwen met de Heilige, die hij zelf als een vriend kent. Had het volk ook maar zo'n relatie met Hem. Mozes weet dat het volk zal afdwalen omdat zij Hem niet echt kennen, maar God Zelf zal het goedmaken. Hij maakt ons nieuw. God wil dat we beseffen wie Hij is en wie wij zijn.

Lees de Bijbel met mij...87 Verzoening

 Lees Deuteronomium 30, 31 en 32

God voorzegt de afvalligheid van Israël en de rampen die hen zullen overkomen, maar Hij voorzegt ook de verzoening wanneer het volk Hem weer zoekt en zich bekeert. God Zelf zal hun hart besnijden. 

"De HEERE, uw God, zal uw hart en het hart van uw nageslacht besnijden, om de HEERE, uw God, lief te hebben met heel uw hart en met heel uw ziel, zodat u leven zult."

"En ú zult zich bekeren, de stem van de HEERE gehoorzaam zijn en al Zijn geboden, die ik u heden gebied, houden."

Het gebod, dat God u heden gebied, is niet te moeilijk en het is niet ver weg...Want dit woord is heel dicht bij u, in uw mond en in uw hart, om het te doen. In Romeinen 10:8 haalt Paulus dit vers aan en legt uit dat dit Woord Christus is.

"Als u met uw mond de Heere Jezus belijdt en met uw hart gelooft dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zult u zalig worden." (Rom. 10:9, HSV)

Het Woord is dichtbij zodat we ernaar kunnen handelen We kunnen dit handelen niet uit onszelf. God zelf wil ons hierin leiden als we onze hand aan Zijn Vaderhand toevertrouwen. God die zowel het willen als het werken in ons werkt. (Fil 2:13) "Want God is in jullie aan het werk. Hij zorgt ervoor dat jullie hem graag willen gehoorzamen, en hij geeft jullie de kracht om te doen wat hij van jullie vraagt." 

God laat Zijn volk niet los. Zijn Woord is dichtbij; slechts één stap. Als wij tot Hem naderen, dan nadert Hij tot ons.

Lees de Bijbel met mij...86 Religie of relatie?

 Lees Deuteronomium 27, 28 en 29

Het volk moet op de berg Ebal, de berg van de vervloeking, witgekalkte gedenkstenen oprichten met daarop alle woorden van de wet. Ook moet er een altaar worden gebouwd om brand- en dankoffers te brengen, om daar te eten en verblijd te zijn voor het aangezicht van de Heere.

Vervloekt is ieder die zich niet houdt aan de woorden van de wet, en gezegend is ieder die dat wel doet. Maar geen mens kan de wet volkomen houden, waardoor de wet tot een vloek is geworden. De wet komt immers niet voort uit het hart, maar wordt van buitenaf opgelegd. God wil geen lege gewoonten maar dat de mens van harte liefheeft.

"Al deze vervloekingen zullen over u komen, u achtervolgen en u treffen, totdat u weggevaagd wordt, omdat u de stem van de HEERE, uw God, niet gehoorzaam bent geweest door Zijn geboden en Zijn verordeningen, die Hij u geboden heeft, in acht te nemen. Ze zullen voor u en uw nageslacht tot een teken en een wonder zijn, tot in eeuwigheid. Omdat u de HEERE, uw God, niet gediend hebt met blijdschap en hartelijke vreugde, vanwege de overvloed van alles."

Al die vervloekingen moeten de mens tot de erkenning brengen dat hij het zelf niet kan. Het zou mij zo angstig maken dat ik God wel om hulp móét vragen. De Bijbel noemt de wet een leraar – een tuchtmeester – totdat Christus kwam. Jezus is het einde van de wet (Rom. 10:4). Hij heeft de wet vervuld en de vloek voor ons gedragen.

Door Christus zijn we echter bevrijd van de vloek van de wet. De wet was een tuchtmeester totdat Christus kwam. Hij stierf voor onze zonden en gaf ons een nieuw leven. De Heilige Geest schrijft de wet (Liefde/Godsvrucht) in ons hart, zodat wij nu van harte Zijn wil zoeken en Zijn werk gaan doen. God zelf zal het willen als het werken in ons doen, door Zijn liefde in ons hart uit te storten.

Religie of relatie?

Lees de Bijbel met mij...85 Gevormd naar Zijn Beeld

 Lees Deuteronomium 24, 25 en 26

"Om de onderdrukking der ellendigen, het zuchten der armen, maak Ik Mij thans op, zegt de Here; Ik stel in veiligheid wie daarnaar smacht." (Psalm 12:6, NBG51)

God kent de mens. Hij weet wat er in het menselijk hart leeft en dat de meeste overwegingen boos en egoïstisch zijn. Mensen zoeken meestal hun eigen geluk en hebben vaak geen oog voor de ander.

De wetten die in deze hoofdstukken worden besproken, zijn vooral bedoeld om de kwetsbaren te beschermen: de arme, de vreemdeling, de wees en de weduwe. Ook de positie van de vrouw wordt gewaarborgd. Aan een volksgenoot mag geen rente worden gevraagd en het onderpand van een arme moet voor zonsondergang worden teruggegeven. Je mag bovendien geen onderpand nemen dat de ander nodig heeft om in zijn levensonderhoud te voorzien. Een dagloner moet je nog dezelfde dag zijn loon uitbetalen, vóór zonsondergang; hij is immers arm en rekent erop. Doe je dit niet, dan zal hij de Heer over jou aanroepen en zal het je als zonde worden aangerekend.

De Israëlieten moeten in gedachten houden dat zij zelf ook vreemdelingen waren. God wil dat mensen zich in een ander kunnen inleven en hen liefhebben zoals Hij liefheeft. Hij waarschuwt om niet te worden als het volk van Amalek. Dat volk had geen ontzag voor God en viel de achterhoede aan: precies de mensen die moe, zwak en uitgeput waren.

God wil dat we in dankbaarheid leven en niet de eerste vruchten direct voor onszelf opeisen. Geef wat je ontvangt eerst aan God; het behoort Hem toe. Besef dat je leeft uit genade en word steeds meer gevormd naar het beeld van de Vader, die oog heeft voor de nederigen.

Lees de Bijbel met mij...84 God van de kleine details

Lees Deuteronomium 21, 22 en 23

God is een God van de kleine details. We zien in deze hoofdstukken allemaal wetten die belangrijk zijn om het land rein te houden.

Wanneer er een dode wordt aangetroffen, moeten de oudsten van de dichtstbijzijnde stad letterlijk hun handen wassen in onschuld. Een gehangene moet nog diezelfde dag begraven worden, omdat een gehangene door God als vervloekt wordt beschouwd. Zo is ook Jezus voor ons als vervloekte gerekend.

De wet biedt ook bescherming aan vrouwen, zelfs aan de vrouw die krijgsgevangene is; men moet respectvol met haar omgaan. Als zij door een man tot vrouw wordt genomen, krijgt zij een maand de tijd om haar ouders te bewenen. Zij mag niet verkocht worden of als slavin worden behandeld. Als de man haar wegstuurt, is zij vrij om te gaan waar zij wil. Ook de minst geliefde vrouw moet rechtvaardig worden behandeld en wanneer een echtgenote valselijk wordt beschuldigd geen maagd meer te zijn, moet haar man een boete van honderd zilverstukken betalen aan haar vader. 

Een opvallend detail is dat een soldaat een schepje in zijn uitrusting moet hebben om zijn uitwerpselen te begraven. Ook mag men van een vogelnest wel de eitjes nemen, maar niet de moedervogel; dit met de belofte dat het je goed zal gaan en je dagen verlengd zullen worden. Verder mogen er geen tweeërlei zaden, stoffen of dieren voor de ploeg worden gecombineerd. Men mag naar hartelust druiven eten en aren plukken op het land van een ander, maar alleen zoveel als men direct op kan eten; het is niet toegestaan om iets in een tas mee te nemen.

Tot slot dienen er aan de vier hoeken van het bovenkleed kwastjes te zitten, als herinnering aan alle geboden van de Heer. God wil dat we Hem zelfs in de kleinste details volgen.