Lees Deuteronomium 27, 28 en 29
Het volk moet op de berg Ebal, de berg van de vervloeking, witgekalkte gedenkstenen oprichten met daarop alle woorden van de wet. Ook moet er een altaar worden gebouwd om brand- en dankoffers te brengen, om daar te eten en verblijd te zijn voor het aangezicht van de Heere.
Vervloekt is ieder die zich niet houdt aan de woorden van de wet, en gezegend is ieder die dat wel doet. Maar geen mens kan de wet volkomen houden, waardoor de wet tot een vloek is geworden. De wet komt immers niet voort uit het hart, maar wordt van buitenaf opgelegd. God wil geen lege gewoonten maar dat de mens van harte liefheeft.
"Al deze vervloekingen zullen over u komen, u achtervolgen en u treffen, totdat u weggevaagd wordt, omdat u de stem van de HEERE, uw God, niet gehoorzaam bent geweest door Zijn geboden en Zijn verordeningen, die Hij u geboden heeft, in acht te nemen. Ze zullen voor u en uw nageslacht tot een teken en een wonder zijn, tot in eeuwigheid. Omdat u de HEERE, uw God, niet gediend hebt met blijdschap en hartelijke vreugde, vanwege de overvloed van alles."
Al die vervloekingen moeten de mens tot de erkenning brengen dat hij het zelf niet kan. Het zou mij zo angstig maken dat ik God wel om hulp móét vragen. De Bijbel noemt de wet een leraar – een tuchtmeester – totdat Christus kwam. Jezus is het einde van de wet (Rom. 10:4). Hij heeft de wet vervuld en de vloek voor ons gedragen.
Door Christus zijn we echter bevrijd van de vloek van de wet. De wet was een tuchtmeester totdat Christus kwam. Hij stierf voor onze zonden en gaf ons een nieuw leven. De Heilige Geest schrijft de wet (Liefde/Godsvrucht) in ons hart, zodat wij nu van harte Zijn wil zoeken en Zijn werk gaan doen. God zelf zal het willen als het werken in ons doen, door Zijn liefde in ons hart uit te storten.
Religie of relatie?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten