Lees Psalm 131, 138 en 139
David hoeft niet meer groter, mooier en beter. Hij is uit de ratrace van het leven gestapt: de wereld van nooit genoeg. Hij vindt zijn volkomen vrede en voldoening bij God. Zijn ziel heeft rust in de wetenschap dat God hem kent en liefheeft. God kent hem door en door en kent al zijn dagen, zelfs toen er nog geen dag van was aangebroken. Hij kent zijn gedachten nog voordat hij ze uitspreekt, en Hij schenkt verhoring nog voor het gebed begint. Hij weet precies wat we nodig hebben, ook als wij soms denken dat God een verkeerde weg met ons inslaat. God is erbij, elke dag opnieuw. Tot de voltooiing van de wereld mogen we weten: we zijn nooit alleen.
Juist in die rust ligt een diepe les over hoe wij naar het leven kijken. De theoloog Jean-Pierre de Caussade schreef ooit:
"Je zou je diep schamen als je wist wat de dingen die jij tegenslag, hinder of irritatie noemt, in werkelijkheid zijn. Je zou beseffen dat je geklaag daarover eigenlijk godslastering is, al sta je daar nooit bij stil. Niets overkomt je buiten God om. En toch verwerpen Gods kinderen die situaties, simpelweg omdat ze de werkelijke waarde ervan niet inzien."
Net als David mogen wij leren om alles uit Gods hand aan te nemen. Want wie rust vindt in Zijn plan, ziet in elke tegenslag een verborgen zegen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten