Lees de Bijbel met mij... 59 Cijfers

 Lees Numeri 1, 2 en 3

Numeri: de naam zegt het al, dit boek gaat over cijfers. Mozes moet van elke stam alle weerbare mannen van twintig jaar en ouder tellen, behalve die van de stam Levi. Zij worden niet tot de weerbare mannen gerekend, omdat zij de Heer toebehoren. Per stam wordt er een leider aangewezen. Gemiddeld bestaat elke stam uit ongeveer 55.000 mannen, wat het totaal op meer dan 600.000 strijdkrachten brengt.

Vervolgens krijgt elke stam een vaste plaats rondom de tabernakel: aan de oost-, zuid-, west- en noordkant staan telkens drie stammen opgesteld. Iedere stam heeft een eigen vlag en een vaste volgorde voor het opbreken van het kamp, waarbij Juda vooropgaat.

"Bij dit totaal zijn de Levieten niet inbegrepen, want de Here had tegen Mozes gezegd: ‘Houd de stam Levi apart en tel hun aantal niet, want zij zijn aangewezen voor het werk in de tabernakel en zorgen ook voor de verplaatsing ervan. Zij moeten dicht bij de tabernakel wonen en als hij moet worden verplaatst, moeten de Levieten hem afbreken en weer opbouwen. Iemand anders die de tabernakel aanraakt, moet ter dood worden gebracht."

De Levieten legeren zich in drie groepen rondom de tabernakel, waarbij elke groep een specifieke taak heeft bij het op- en afbouwen van de tabernakel. Ze vormden als het ware een muur tussen het volk Israël en Gods toorn over hun zonden.

Ook de Levieten worden geteld, maar met een ander doel. Zij behoren de Heer toe en dienen als losprijs voor alle eerstgeborenen van Israël. Hiervoor worden alle mannen van één maand en ouder geteld. Omdat er minder Levieten blijken te zijn dan eerstgeborenen, moet het overschot van de eerstgeborenen met geld worden losgekocht.

God wil ons beschermen tegen Zijn toorn. Wij mogen weten dat Jezus alles heeft volbracht om ons te redden, opdat wij niet verloren gaan.

"Want God heeft ons niet bestemd om door Hem bestraft te worden, maar om gered te worden door onze Here Jezus Christus. Jezus is voor ons gestorven om ons voor altijd met Hem te laten leven, of we bij zijn terugkeer nu al gestorven of nog in leven zijn. Blijf elkaar dus bemoedigen en versterken, maar dat doet u al. Broeders en zusters, wij vragen u respect te hebben voor uw leiders die door de Here zijn aangewezen. Zij verrichten veel werk onder u en wijzen u terecht waar dat nodig is. Geef hun veel waardering en houd van hen, omdat zij zoveel voor u doen. Leef met elkaar in vrede."
 (1Tes. 5:10-13, HTB)

Lees de Bijbel met mij...58 Er is hoop

Lees Leviticus 25, 26 en 27

God wil dat het land bewerkt wordt in periodes van zeven jaar, waarvan het zevende jaar een rustjaar is. In dit jaar moet het land braak blijven liggen. Dit betekent dat het volk niet mag zaaien, snoeien of verzamelen. Wat vanzelf opkomt, is  bestemd voor de dieren.

Het volk mag in die tijd alleen eten van de overgebleven, gezegende oogst van het zesde jaar. De opbrengst van dat zesde jaar zal namelijk voldoende zijn voor drie jaar.

God wil dat het land rust krijgt en dat de mensen leren volledig op Hem te vertrouwen.

Na het zevende sabbatsjaar - dus om de vijftig jaar- volgt het Jubeljaar. Dit wordt gevierd op de Grote Verzoendag, op de tiende dag van de zevende maand. In dit jaar keert iedereen terug naar zijn eigen bezittingen en familie. Bij de verkoop van land moet men met het Jubeljaar rekening houden voor de prijsbepaling. Een 'losser' (familielid) heeft bovendien altijd recht om verkocht land terug te kopen.

Dit systeem waarborgt sociale gelijkheid. Dit blijkt ook uit het verbod uitbuiting: men mag aan een arme geen rente vragen. Volksgenoten mogen bovendien nooit tot slaaf worden gemaakt. Als zij zich verhuren, moeten zij als gelijkwaardig werknemers worden behandeld.

Een persoon kon aan de Heer geofferd of geheiligd worden. Dit betekende niet dat die persoon gedood werd – God wil immers geen mensenoffers – maar dat de persoon werd vrijgekocht voor een bepaald bedrag en zo symbolisch de Heer toebehoorde. Dit gold niet voor eerstgeborenen; zij behoorden sowieso al aan de Heer toe.

"Zeg tegen de Israëlieten: Als iemand belooft een persoon aan Mij te geven, moet hij die persoon vrijkopen. Die persoon mag dus niet geofferd worden. Hij moet Mij een bedrag geven ter waarde van die persoon."

Zegen en vloek

Het doel is om in liefde met God , de schepping en de naaste om te gaan, zodat God in het midden van zijn volk kan blijven wonen.

"... zoals God gezegd heeft: Ik zal in hun midden wonen en onder hen wandelen, en Ik zal hun God zijn en zij zullen Mijn volk zijn." (2Kor. 6:16, HSV)

God zal het land en de bevolking zegenen als zij naar Zijn verordeningen handelen, maar Hij waarschuwt ook voor de gevolgen van ongehoorzaamheid:

"Ik zal u dan onder de heidenvolken verstrooien en Ik zal achter u een zwaard trekken. Uw land zal een woestenij worden en uw steden een puinhoop. Dan zal het land behagen scheppen in zijn sabbatsjaren, alle dagen dat het verwoest ligt en u in het land van uw vijanden bent. Dan zal het land rusten en zal het behagen scheppen in zijn sabbatsjaren. Alle dagen dat het verwoest ligt, zal het rusten, omdat het niet rustte gedurende uw sabbatten, toen u het bewoonde."

God weet van tevoren dat het volk zich niet aan Zijn geboden zullen houden. Toch zal Hij hen niet volledig vernietigen. Hij blijft Zijn verbond met hun voorvaders (Jakob, Izak en Abraham) gedenken:

"Maar bovendien: wanneer zij in het land van hun vijanden zijn, dan zal Ik hen niet verwerpen en niet van hen walgen door hen te vernietigen en Mijn verbond met hen te verbreken, want Ik ben de HEERE, hun God."

Bij God blijft altijd een hoopvolle toekomst.

Lees de Bijbel met mij...57 Feesten

 Lees Leviticus 22, 23 en 24

God is heiliger dan wij ooit kunnen beseffen; wij kunnen niet in Zijn nabijheid bestaan. Toch heeft God verlossing gebracht en laat Zijn verzoeningswerk door profetie in de feesten zien.

De feestdagen worden in hoofdstuk 23 opnieuw in herinnering gebracht. 

Op de eerste plaats de wekelijkse feestdag sabbat: Een dag van rust en een heilige samenkomst.

Voorjaarsfeesten (de feesten die vervuld zijn)

In de eerste maand, op de veertiende dag, is het Pascha en wordt de uittocht herdacht. Op de vijftiende dag begint het zevendaagse Feest van de Ongezuurde Broden, waarbij op de eerste en de zevende dag een heilige samenkomst plaatsvindt. De dag na deze sabbat moet de eerste korenschoof als beweegoffer naar de priester worden gebracht.
Wij als christenen kennen dit feest als het paasfeest: de dag dat Jezus opstond uit de dood. Hij is het zondenloos Lam dat werd geslacht voor onze zonden; Zijn bloed is als het ware aan de deurposten van ons hart aangebracht. Waardoor de dood ons niets meer kan doen en wij zijn verlost uit de slavernij van de zonde.

"Jezus antwoordde hun: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Ieder die de zonde doet, is een slaaf van de zonde. En de slaaf blijft niet eeuwig in het huis; de zoon blijft er eeuwig. Als dan de Zoon u vrijgemaakt heeft, zult u werkelijk vrij zijn." (Joh. 8:34-36, HSV)

Het Wekenfeest (Sjavoeot), de oogst van de eerstelingen, vindt zeven weken na dit beweegoffer plaats. Dat is vijftig dagen na Pascha: het oogstfeest. Op deze dag wordt ook herdacht dat de Israëlieten de wet ontvingen. Wij als christenen kennen deze dag als het pinksterfeest: de uitstorting van de Heilige Geest, die als het ware de wet in ons hart schrijft.

"Dan zal Ik u een nieuw hart geven en een nieuwe geest in uw binnenste geven. Ik zal het hart van steen uit uw lichaam wegnemen en u een hart van vlees geven. Ik zal Mijn Geest in uw binnenste geven. Ik zal maken dat u in Mijn verordeningen wandelt en dat u Mijn bepalingen in acht neemt en ze houdt" (Eze.36:26-27, HSV)

Najaarsfeesten (de feesten die nog in vervulling moeten gaan)

In de zevende maand, op de eerste dag, is het de Dag van de Bazuinen (Rosj Hasjana). Voor ons als christenen verwijst dit naar de verwachting van de wederkomst, waarbij de bazuin zal klinken. 

"Want de Heere Zelf zal met een geroep, met de stem van een aartsengel en met een bazuin van God neerdalen uit de hemel. En de doden die in Christus zijn, zullen eerst opstaan." (1Tes. 4:16, HSV)

Op de tiende dag volgt Grote Verzoendag (Jom Kippoer). Waar de hogepriester vroeger jaarlijks het offerbloed binnendroeg, weten wij dat Jezus als onze Hogepriester eens en voor altijd met Zijn eigen bloed volledige verzoening heeft bewerkt.

"Deze hoop hebben wij als een anker voor de ziel, dat vast en onwrikbaar is en reikt tot in het binnenste heiligdom, achter het voorhangsel. Daar is de Voorloper voor ons binnengegaan, namelijk Jezus, Die naar de ordening van Melchizedek Hogepriester geworden is tot in eeuwigheid." (Heb. 6:19-20, HSV)

Vanaf de vijftiende van deze maand is het Loofhuttenfeest (Soekot). Zeven dagen lang moeten de Israëlieten in loofhutten wonen, ter herinnering aan hun zwerftocht door de woestijn. In christelijk perspectief wijst dit feest naar de toekomst: de tijd dat God definitief bij de mensen zal wonen en alles nieuw zal maken.

"En ik hoorde een luide stem uit de hemel zeggen: Zie, de tent van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen, en zij zullen Zijn volk zijn, en God Zelf zal bij hen zijn en hun God zijn." (Opb. 21:3, HSV)

Lees de Bijbel met mij...56 De naaste liefhebben

 Lees Leviticus 19, 20 en 21

"U moet heilig voor Mij zijn, want Ik, de HEERE, ben heilig. Ik heb u van de volken afgezonderd om van Mij te zijn."

God geeft wetten over hoe mensen goed met elkaar moeten omgaan. Hij vraagt hen heilig te zijn in hun handel en wandel: barmhartig zijn door oog hebben voor de nood van de arme, de vreemdeling en de ouderen, en om eerlijk en rechtvaardig te handelen.

"U mag geen wraak nemen of een wrok koesteren tegen uw volksgenoten, maar u moet uw naaste liefhebben als uzelf. Ik ben de HEERE."

Tussen de regels door lees je de Tien Geboden: ontzag hebben voor je ouders, de sabbat in acht nemen, geen afgoden aanbidden, niet stelen of liegen, geen valse getuigenis afleggen en de ander niet naar het leven staan (en zelfs: in uw hart uw broeder niet haten).

Jezus scherpt in Mattheüs 5:21-22 ook de tien geboden aan.

"U hebt gehoord dat tegen het voorgeslacht gezegd is: U zult niet doden; en: Wie doodt, zal door de rechtbank schuldig bevonden worden. Maar Ik zeg u: Al wie ten onrechte boos is op zijn broeder, zal schuldig bevonden worden door de rechtbank. En al wie tegen zijn broeder zegt: Raka! zal schuldig bevonden worden door de Raad; maar al wie zegt: Dwaas! die zal schuldig bevonden worden tot het helse vuur."

Iemand 'dwaas' noemen is erger omdat niet je dan niet alleen het gedrag afkeurt, maar de hele persoon. Een mens die naar Gods beeld geschapen is. 

Woorden zijn dodelijk. "Dood en leven zijn in de macht van de tong" zegt Spreuken 18:21.

Naast deze verborgen Tien Geboden staan er ook specifiekere geboden, zoals het pas na vijf jaar oogsten van vruchtbomen, het verbod op tatoeages of inkervingen voor een dode, en het niet duiden van wolken of raadplegen van waarzeggers. Ook mag men de randen van het haar en de baard niet wegscheren.

Kortom: het volk moet een geheiligd leven leiden en de priesters moeten er helemaal nauwlettend op toezien dat zij niets doen wat onrein is. Dit alles om niet zo te worden als de omringende volken. 

"U mag niet wandelen overeenkomstig de verordeningen van het volk dat Ik vóór u uit ga verdrijven. Omdat zij al die dingen hebben gedaan, heb Ik een afkeer van hen."

Lees de Bijbel met mij...55 Verzoening

 Lees Leviticus 16, 17 en 18

Op de tiende dag van de zevende maand is het Grote Verzoendag. De hogepriester neemt een jonge stier voor zichzelf en zijn familie en voor Israël twee geitenbokken. Voor de tent van ontmoeting wordt het lot geworpen over deze twee bokken: één wordt gebruikt als zondoffer en de ander als zondebok (of wegloopbok). Symbolisch wordt door handoplegging de zonden van het volk op deze bok gelegd, waarna deze de woestijn in wordt gestuurd om de zonden van het volk weg te dragen. 

De andere geitenbok wordt gebruikt als een zondoffer voor het volk en wordt, net als de stier, geslacht. Het bloed wordt één keer per jaar het Heilige der Heiligen binnengebracht, samen met een vuurschaal met reukwerk. Het bloed wordt vervolgens zeven keer gesprenkeld worden voorzijde en aan de oostkant van het verzoendeksel. 

"Zo zal hij verzoening doen over het Heilige vanwege de onreinheden van de zonen van Israël en vanwege hun overtredingen en overeenkomstig al hun zonden. Zo zal hij doen met de Tent van de Ontmoeting die bij hen staat, te midden van hun onreinheid."

Daarna komt de priester naar buiten om het bloed rondom op de hoorns van het altaar aan te brengen en ook daar zeven keer wat van het bloed van de stier en de bok sprenkelen. De levende bok wordt de woestijn ingestuurd en de geslachte dieren worden geofferd.

"'Dit is een eeuwig wetsvoorschrift voor jullie om één keer per jaar over de zonen van Israël verzoening te doen voor al hun zonden.” (16:34)

Het bloed moest altijd uitgestort worden. Als een dier voor consumptie werd geslacht en niet als offer moest men het bloed laten vloeien op de aarde en het bedekken met wat zand. Het was verboden om bloed te eten:

"'Want de ziel van alle vlees is zijn bloed, met zijn ziel is het verbonden . Daarom heb Ik tegen de zonen van Israël gezegd: ‘Jullie mogen geen bloed eten van alles wat vlees is!’, want de ziel van alle vlees is zijn bloed. Wie dat eet, zal uit zijn volk worden uitgeroeid. '"

God waarschuwt dat Israël de zonden van het land waar ze vandaan komen als het land waar ze naar op weg zijn niet zullen navolgen. Hij geeft aan welke daden verontreinigend en schandelijk zijn voor een land. "'Laat het land jullie niet uitspugen, wanneer jullie het verontreinigen, zoals het het volk heeft uitgespuugd dat er voor jullie was. '"

"Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid." (1Joh. 1:9, HSV)

Verzoening door het bloed van dieren is niet meer nodig. Jezus is het Hemelse Heilig der Heiligen binnengegaan en heeft, eens en voor altijd, met Zijn eigen bloed het offer gebracht. Hij is het Lam dat de zonde der wereld draagt en de Hogepriester naar de ordening van Melchisedek.

Lees de Bijbel met mij...54 Melaats

 Lees Leviticus 13, 14 en 15

"De kleren van de melaatse bij wie de ziekte is vastgesteld, moeten ingescheurd worden, zijn hoofdhaar moet hij los laten hangen, hij moet zijn baard en snor bedekken en hij moet roepen: Onrein, onrein! " (Lev.13.45)

Melaatsheid was een vreemde en besmettelijke ziekte. Een witte of roodachtige vlek met wit haar erop die dieper ligt in de huid en zich uitbreidde. Soms ontstond er wild vlees op die plek. Je werd onrein verklaard en verstoten naar een plek buiten het kamp.

Verdween het wilde vlees en bleef er alleen een witte plek over die niet meer uitbreidde dan kon de melaatse weer rein verklaard worden.

De ziekte kon niet alleen op de huid voorkomen maar ook op kleding van wol, linnen en leer en op de leem en stenen van het huis. Er ontstonden dan groenachtige en roodachtige vlekken. De kleding moest bij onreinheid verbrand worden en de stenen en het leem verwijderd en buiten het kamp gebracht worden naar een onreine plaats.

Het wonderlijke was dat je rein verklaard werd als je van top tot teen wit was geworden van de melaatsheid. 

Een melaatse kon genezen verklaard worden door de priester. Er moestten dan twee levende reine vogels worden gebracht waarvan één werd geslacht boven levend water waarin de ander werd gedoopt samen met cederhout, hysoptakjes en scharlakenrode wol en de melaatse er zevenmaal mee besprenkelen hierna werd de vogel losgelaten in het open veld.

Zou hier een diepere betekenis achter zitten? Het heeft allemaal met reiniging te maken. Denk aan Davids psalm waarin hij vraagt ontzondigt te worden met hysop.

"Wilt U met hysop de zonde van mij afwassen, dan zal ik helemaal schoon zijn." (Ps 51:9, HTB)

"Al waren uw zonden als scharlaken, ze zullen wit worden als sneeuw; al waren ze rood als karmozijn, ze zullen worden als witte wol." (Jes 1:18, HSV)

"De rechtvaardige zal groeien als een palmboom, opschieten als een ceder van de Libanon." (Ps. 92:13)

Het wonderlijke hierbij is dan dat hij net als bij de priesterwijding aan zijn rechter oorlel, aan de duim van de rechterhand en aan de rechter grote teen bloed werd aangebracht van het schuldoffer. Ook moest hij olie meenemen dat aangebracht werd over dat bloed. De melaatse werd gezalfd. Zijn hele wezen, zijn gehoor, handel en wandel werd hersteld en toegewijd aan de Heer.

Hoe wordt je rein?

"Maar als wij in het licht wandelen, zoals Hij in het licht is, hebben wij gemeenschap met elkaar, en het bloed van Jezus Christus, Zijn Zoon, reinigt ons van alle zonde...Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid. (1John. 1:7-9, HSV)

Lees de Bijbel met mij...53 Besef Gods heiligheid

De zondag is een goed moment om na te denken over de teksten die je gelezen hebt. Welk teksten hebben je aangesproken. 

Heb je:

een belofte om op te vertrouwen,

en waarschuwing om in acht te nemen,

een waarheid aan te nemen

een opdracht om mee aan de slag te gaan

een bemoediging om in te rusten.

(vragen overgenomen van Life.Church)

Exodus is afgesloten met de inwijding van de tabernakel. Leviticus begint met de verschillende offers die moesten worden gebracht om voor God te kunnen verschijnen. Maar dan blijkt dat gehoorzaamheid belangrijker is dan offerande. 

"Heeft de HEERE evenveel behagen in brandoffers en slachtoffers als in het gehoorzamen aan de stem van de HEERE? Zie, gehoorzamen is beter dan slachtoffer, luisteren beter dan het vet van rammen." (1 Sam 15:22, HSV)

Lees de Bijbel met mij...52 Het goede of het beste

 Lees Leviticus 10, 11 en 12

Heiligheid vraagt om zorgvuldigheid; het nauwgezet volgen van de regels. "Wees heilig, want Ik ben heilig." Nadab en Abihu, de twee zonen van Aäron, staken het wierookschaal niet aan met het vuur van het altaar, maar met een eigen vuur.

Eén bewuste misstap vanuit de gedachte "ach, zo kan het ook wel", kan het begin zijn van een neerwaartse spiraal. Je neemt het minder nauw en de toewijding verslapt. Is het gemakzucht? Het leek misschien best wel goed, maar God is heilig en Hem komt het beste toe. Zoals iemand ooit zei: "Het goede is de vijand van het beste."
Nadab en Abihu moesten deze ongehoorzaamheid met de dood bekopen. Zij hadden God volmaakt en trouw moeten gehoorzamen; dat was de consequentie van Gods nabijheid.

Ook het volk ontving diverse spijswetten om zichzelf niet te verontreinigen. Wanneer ben je rein en mag je voor Gods aangezicht verschijnen? En welke offers waren er nodig om die reinheid te herstellen?

Beseffen wij eigenlijk wel hoe heilig God is, en hoe onmogelijk het is om in Zijn nabijheid te verkeren? Beseffen wij hoe groot de genade is die wij hebben ontvangen, waardoor wij vrijmoedig tot Gods troon kunnen naderen door het offer van Jezus Christus? Dit betekent niet dat we er nu maar op los kunnen leven, maar dat we God uit dankbaarheid mogen eren door te leven uit Zijn Geest.

Lees de Bijbel met mij...51 Leven in aanbidding

Lees Leviticus 7, 8 en 9

"Laten wij dan naar Hem toe gaan, buiten de stad en dezelfde schande dragen die Hij gedragen heeft. Wij horen immers niet in deze wereld thuis, wij kijken uit naar de toekomstige stad. Met de hulp van Jezus zullen wij God altijd blijven eren, en ons offer aan God is dat wij openlijk voor Jezus uitkomen. Wees goed voor anderen en deel uw bezit met hen, want dat zijn offers die God waardeert." (Hebr.13:13-16, HTB)

Het vlees van de offers behoort de Heer toe. De zond- en schuldoffers waren het allerheiligst; daarvan mochten alleen de priesters binnen de tent van ontmoeting eten.

De vredeoffers bestonden uit drie soorten: het lofoffer, het gelofteoffer en het vrijwillige offer. Hier worden, net als bij de dank- en zondoffers, alleen het vet en de nieren verbrand en het bloed uitgegoten.

De rest mocht worden gegeten. Het lofoffer was voor de priesters, die het dezelfde dag moesten nuttigen. Van al deze vredeoffers waren de borst en de rechterschenkel voor de priester die het offer bracht.

Het gelofteoffer en het vrijwillige offer mochten ook door de offeraars zelf gegeten worden, mits zij rein waren. Voor dit vlees gold dat het binnen twee dagen gegeten moest worden; op de derde dag moest het restant worden verbrand.

Alle vredeoffers moesten gebracht worden met een graanoffer, ook wel spijsoffer genoemd. Dit is het offer waar geen bloed bij kwam kijken; het bestond uit meel, olie, wierook en zout, vanwege het zoutverbond: 'Mijn loyaliteit en mijn verbond met God zijn blijvend en bederven niet.'

Aäron en zijn zonen worden tot priester gewijd en de tent en alle voorwerpen worden met zalfolie geheiligd. Daarna worden de voorgeschreven offers gebracht. Zeven dagen doen de priesters dienst. Op de achtste dag antwoordt God uit de hemel:

'Mozes nu en Aäron gingen in de tent der samenkomst, en toen zij er weer uitkwamen, zegenden zij het volk, en de heerlijkheid des Heren verscheen aan het gehele volk. En er ging vuur uit van de Here en dit verteerde op het altaar het brandoffer en de vetstukken; toen het volk dat zag, juichten allen en wierpen zich op hun aangezicht.'

De offers van toen zijn de gebeden van vandaag: gebeden van lof en aanbidding om wie God is en wat Hij heeft gedaan; schuldbelijdenis om rein voor God te staan op grond van het verzoenend werk van Christus; voorbeden en smeekgebeden voor onze naasten en onszelf; en natuurlijk dankgebeden, omdat we onder alle omstandigheden mogen danken. Of in het kort het is een leven van aanbidding.

Lees de Bijbel met mij...50 Duur gekocht

 Lees Leviticus 3 t/m 6

"Daarom vind ik dat wij de niet-Joden die God gehoorzamen, niet moeten lastigvallen met de wet van Mozes. Het enige wat wij hun zullen schrijven, is dat zij niets mogen eten van wat aan afgoden geofferd is, dat zij geen hoererij mogen plegen, dat zij geen vlees mogen eten waar nog bloed in zit en dat zij geen bloed mogen eten of drinken." (Hand. 15:20, HTB)

We lezen in deze hoofdstukken over het dankoffer en het zondoffer. Deze twee offers leken wel een beetje op elkaar omdat bij beide offers alleen het vet en de nieren werden verbrand als een liefelijke geur. En het bloed werd rondom het brandofferaltaar gesprenkeld.

"Dit moet in al uw woongebieden een eeuwige verordening zijn, al uw generaties door: u mag totaal geen vet of bloed eten."

Het enige verschil was dat voor de zonden van een priester of van de gemeenschap een deel van het bloed in de tent van ontmoeting werd gebracht. Het moest zevenmaal voor het voorhangsel worden gesprenkeld; ook werd er bloed gestreken op de hoorns van het reukofferaltaar. Als het één persoon betrof, werd het bloed alleen aan de hoorns van het brandofferaltaar gestreken. Verder moest het dier net als het dankoffer behandeld worden, waarbij het vet en de nieren werden verbrand.

De priesters mochten geen zondoffer eten waarvan een deel van het bloed in de tent van ontmoeting gebracht was om in het heiligdom verzoening te doen; dit offer moest volledig worden verbrand. De andere zondoffers mochten alleen door de priesters worden gegeten in de voorhof van de tent van ontmoeting.

"Wij hebben een Altaar waarvan zij die in de tabernakel dienen, niet bevoegd zijn te eten. Want van de dieren waarvan het bloed als verzoening voor de zonde door de hogepriester het heiligdom werd binnengedragen, werden de lichamen buiten de legerplaats verbrand. Daarom heeft ook Jezus, om door Zijn eigen bloed het volk te heiligen, buiten de poort geleden." (Hebr. 13:10-12, HSV)

Een schuldoffer is een offer dat wordt gebracht voor zonden die voorkomen hadden kunnen worden of die min of meer opzettelijk waren. In dat geval moet de persoon een schadevergoeding betalen en een zondoffer brengen. Er was een regeling voor armen: wie geen schaap kon betalen, mocht twee duiven offeren; wie ook dat niet kon, mocht een graanoffer brengen (zonder olie of wierook).

Wat een vrijheid hebben wij dat wij al deze offers niet hoeven te brengen. Dat wij door gebed onze zonden mogen belijden en verlossing mogen ontvangen door het offer van Jezus Christus. Wij mogen komen bij de Hogepriester die voor onze zonden heeft betaald met Zijn eigen bloed. Wij zijn duur gekocht. "Verheerlijk daarom God in uw lichaam en in uw geest, die van God zijn." (1 Kor 6:20, HSV)

Lees de Bijbel met mij...49 Toewijding

Lees Leviticus 1 en 2

Het boek Leviticus is een boek vol regels en rituelen voor de Israëlieten om te kunnen leven als het volk van Gods verbond. 

Deze hoofdstukken beschrijven de vuuroffers.

Het vrijwillige brandoffer (Hebreeuws: Olah (עֹלָה)="dat wat opstijgt") diende als een "lieflijke reuk" voor de Heer en was bedoeld voor verzoening of toewijding.

God geeft voorschriften hoe de offers gebracht moesten worden. De dieren die geofferd konden worden moesten mannelijk zijn zonder enig gebrek. Dit kon een rund zijn, een ram of geitenbok, of een tortelduif of jonge duif.

Van de dieren moest het bloed rondom het altaar gesprenkeld worden. Het werd daarna als brandoffer (behalve de huid, veren en krop) volledig op het altaar verbrand. 

In het Nieuwe Testament worden we opgeroepen om onszelf helemaal en volledig als een offer aan God toe te wijden.

"Ik zeg u daarom, vrienden, dat u zich helemaal aan God moet wijden. Temeer omdat Hij u al zijn liefdevolle goedheid aanbiedt. Laat uw lichaam een levend offer zijn, heilig, zodat het een vreugde voor God is. Dat is de beste manier waarop u God kunt dienen." (Rom. 12:1, HTB)

Naast het brandoffer kon men vuuroffer zonder bloed geven. Een gedenkoffer. (Hebreeuws: Mincha (מִנְחָה)=geschenk of eerbetoon). Dit kon meel zijn of ongezuurde koeken uit de oven of van een bakplaat. Het graanoffer moest altijd met olie zijn gemengd of bestreken. Het werd maar ten dele verbrand. Het andere deel was voor de priesters. Het graanoffer volgde vaak op het brandoffer en symboliseerde toewijding en dankbaarheid voor Gods voorzienigheid.

Aan elk graanoffer moest wierook en zout worden toegevoegd.

Hier wordt voor het eerst gesproken van het zout van het verbond met uw God. Het zout bekrachtigt en bevestigt het verbond met het volk. Zuiver en duurzaam want het zout is bederfwerend en een geeft smaak. In de Bergrede noemt Jezus ons het zout der aarde... 

In het nieuwe testament wordt dit specifieke gedeelte aangehaald in Marcus 9:49: 

"Want iedereen zal met vuur gezouten worden en ieder offer zal met zout gezouten worden. Het zout is goed, maar als het zout zoutloos wordt, waarmee zult u het smakelijk maken?
Heb zout in uzelf en leef met elkaar in vrede."
Dit herinnert ons eraan dat we zonde moeten tegengaan en door onze levensstijl smaak moeten geven aan deze wereld. 

Lees de Bijbel met mij...48 Bekleed worden

 Lees Exodus 39 en 40

"Wie overwint, zal bekleed worden met witte kleren..."
(Openbaring 3:5, HSV)

Vandaag sluiten we het boek Exodus af met de laatste twee hoofdstukken. De handwerkslieden hebben hard gewerkt aan de tabernakel en de voorwerpen die in de tabernakel een plaats krijgen, en als laatst wordt de kleding voor de priesters vervaardigd. Deze kleding bestaat uit een geweven linnen tuniek, een linnen broek, een kleurrijke geborduurde riem en sierlijke linnen hoofddoeken.

Alleen de hogepriester droeg een kleurrijk bovenkleed. Dit was een mouwloze blauwe mantel, uit één stuk geweven, met zomen van roodpurper en scharlaken wol en met gouden belletjes en granaatappeltjes aan de onderkant. Hieroverheen droeg hij de kleurige efod met de schouderstukken en de borsttas waarop twaalf edelstenen waren bevestigd. Al deze kleding was bedoeld om de priester aanzien te geven bij het volk.

Waarmee bekleden wij ons?

In het Nieuwe Testament krijgt kleding een diepere, geestelijke betekenis. Paulus roept ons op om de 'oude mens' af te leggen en ons te bekleden met de nieuwe mens.

"...onderwezen...dat u, wat betreft de vroegere levenswandel, de oude mens aflegt, die te gronde gaat door de misleidende begeerten, en dat u vernieuwd wordt in de geest van uw denken, en u bekleedt met de nieuwe mens, die overeenkomstig het beeld van God geschapen is, in ware rechtvaardigheid en heiligheid.." (Ef. 4:20-24)

Het mooiste geschenk is de 'ruil' die God aanbiedt:

"Want God nam Christus, die geen zonde gedaan had, en belastte Hem met onze zonden. In ruil daarvoor rekent God de rechtvaardigheid van Christus aan ons toe." (2 Kor. 5:21, HTB)

We mogen ons bekleden met Christus

Net zoals de hogepriester schitterde in zijn prachtige gewaad, zo mogen wij nu schitteren in de rechtvaardigheid van Christus Jezus. We hoeven ons niet meer blind te staren op onze eigen tekortkomingen; we mogen ons bekleden met Christus en komen tot het doel waartoe God ons geschapen heeft.

Nadat de kleding gereed is, worden alle voorwerpen naar Mozes gebracht. Hij zag dat ze alles precies zo hadden gemaakt als de HEERE het hem geboden had. De tabernakel wordt in een speciale volgorde opgericht, en alle voorwerpen worden gezalfd en geheiligd. Ook Aäron en zijn zonen worden gezalfd voor hun dienst.

"En het gebeurde in de eerste maand, in het tweede jaar, op de eerste dag van de maand, dat de tabernakel opgebouwd werd."

De eerste dag van de eerste maand: de uittocht was voor Israël het begin van de maanden. "De HEERE zei tegen Mozes en tegen Aäron in het land Egypte: Deze maand zal voor u het begin van de maanden zijn. Hij zal voor u de eerste zijn van de maanden van het jaar." (Ex. 12:2, HSV)

Exodus eindigt met de ingebruikname van de tabernakel. God kwam werkelijk bij het volk wonen.

"Toen overdekte de wolk de tent van ontmoeting, en de heerlijkheid van de HEERE vervulde de tabernakel, zodat Mozes de tent van ontmoeting niet kon binnengaan, omdat de wolk daarop bleef en de heerlijkheid van de HEERE de tabernakel vervulde."

Wat een prachtig beeld: net zoals de tabernakel vervuld werd door Zijn heerlijkheid, mogen wij in Christus een tempel zijn van de Heilige Geest.

De tabernakel was precies volgens de aanwijzingen van God gebouwd voordat Zijn heerlijkheid neerdaalde. In hoeverre durf jij je eigen plannen los te laten en te vertrouwen op Gods ontwerp voor jouw leven?

Lees de Bijbel met mij...47 Gever van gaven en talenten

Lees Exodus  36, 37 en 38

De bouw van de tabernakel gaat beginnen. De kunstenaars Bezaleël en Aholiab en ieder die wijs van hart was, aan wie de Heere wijsheid in zijn hart had gegeven gaat aan het werk. Ieder wiens hart hem ertoe bewoog staat er. God roept de mensen om zijn tabernakel te bouwen.

Elke morgen komen mensen vrijwillig om materialen naar Mozes te brengen voor de bouw. Het materiaal dat het volk brengt is meer dan genoeg. Ze moeten zelfs gestopt worden om nog meer te geven. Er was zoveel materiaal gebracht dat er over bleef.

Ieder gaat op zijn plek aan het werk met de verschillende onderdelen van de tabernakel.

God geeft ons ook de gaven voor de bouw van een geestelijk huis. Gaven die bedoelt zijn om elkaar te dienen en Christus zichtbaar te maken aan de wereld om ons heen. We zijn allemaal leden van hetzelfde lichaam waarvan Christus het hoofd is. God heeft ons een plaats gegeven zoals hij dat gewild heeft.

"Er is verscheidenheid van genadegaven, maar het is dezelfde Geest.
Er is verscheidenheid van bedieningen, en het is dezelfde Heere.
Er is verscheidenheid van werkingen, maar het is dezelfde God,
Die alles in allen werkt.
Aan ieder echter wordt de openbaring van de Geest gegeven
tot wat nuttig is voor de ander.

Want aan de één wordt door de Geest een woord van wijsheid gegeven en aan de ander een woord van kennis, door dezelfde Geest; en aan een ander geloof, door dezelfde Geest, en aan een ander genadegaven van genezingen, door dezelfde Geest; en aan een ander werkingen van krachten, en aan een ander profetie, en aan een ander het onderscheiden van geesten, en aan een ander allerlei talen, en aan een ander uitleg van talen. Al deze dingen echter werkt één en dezelfde Geest, Die aan ieder afzonderlijk uitdeelt zoals Hij wil."

Grappig dat het koperen wasvat werd gemaakt van de spiegels van de vrouwen.
Welke betekenis zie jij hierin?

Lees de Bijbel met mij...46 Christus mijn fundament

De zondag is een goed moment om na te denken over de teksten die je gelezen hebt. Welk teksten hebben je aangesproken. 

Heb je:

een belofte om op te vertrouwen,

en waarschuwing om in acht te nemen,

een waarheid aan te nemen

een opdracht om mee aan de slag te gaan

een bemoediging om in te rusten.

(vragen overgenomen van Life.Church)

God ontmoet het volk bij de berg Horeb en geeft het volk Zijn identiteit. Wees heilig want Ik ben heilig. Een 'bergrede'. God wil onder Zijn volk wonen maar de mensen dwalen steeds weer af als de omstandigheden moeilijk worden. Ze kennen God niet zoals Mozes God kent. God blijft voor hen een God van veraf die woont in een ontoegankelijk licht. Ondanks dat God er is blijven ze leven alsof ze op zichzelf aangewezen zijn. En zondigen telkens weer...

Lees de Bijbel met mij...45 Houd mij dicht bij U

 Lees Exodus 33, 34 en 35

Mozes zet de tent van ontmoeting buiten het kamp op. De tabernakel is er nog niet maar God daalt neer in een wolkkolom voor deze tent om met Mozes te spreken.

"De HEERE sprak tot Mozes van aangezicht tot aangezicht, zoals een man met zijn vriend spreekt. Daarna keerde hij terug naar het kamp, maar zijn dienaar Jozua, de zoon van Nun, een jongeman, week niet uit het midden van de tent." (33:11, HSV)

Mozes pleit voor het volk en smeekt God om toch zelf mee te gaan. God kent Mozes ("Ik ken u bij uw naam, en ook: U hebt genade gevonden in Mijn ogen") en nu vraagt Mozes of hij God mag werkelijk mag kennen. Hij wil Gods heerlijkheid zien. Maar Mozes mag Gods aangezicht niet zien want dan zou hij sterven. Wel mag hij God van de achter zien. Mozes mag bij God op de rots komen staan en God bedekt zijn gezicht met zijn hand totdat hij gepasseerd is.

En dan maakt God Zijn Naam, Zijn identiteit bekend:

"Ík zal al Mijn goedheid bij u voorbij laten komen, en in uw aanwezigheid zal Ik de Naam van de HEERE uitroepen,..."

"Toen de HEERE bij hem voorbijkwam, riep Hij: HEERE, HEERE, God, barmhartig en genadig, geduldig en rijk aan goedertierenheid en trouw, Die goedertierenheid blijft bewijzen aan duizenden, Die ongerechtigheid, overtreding en zonde vergeeft, maar Die de schuldige zeker niet voor onschuldig houdt." (34:6-7, HSV)

"U mag zich niet neerbuigen voor een andere god: de Naam van de HEERE is immers de Na-ijverige. Een na-ijverig God is Hij."

Weer is Mozes 40 dagen en 40 nachten op de berg en God bevestigd nog eens al zijn woorden en zet die op de stenen tafelen die Mozes mee heeft genomen. Hij herinnert Mozes eraan dat het volk het eerstgeborene aan Hem moet wijden en drie keer per jaar voor God moet verschijnen om te vieren en te herdenken wat God heeft gedaan en heeft gegeven. Ook de rustdag is een feestdag om elke week te vieren. Om toegewijd te zijn en te blijven aan God. Om dicht bij Hem te zijn. 

Als Mozes de berg weer afdaalt glanst zijn gezicht zo, dat de Israëlieten er bang van worden. Hij moet zijn gezicht bedekken. 

Als je in Gods nabijheid komt dan wordt Hij zichtbaar in je leven. Ook wij worden gelijkvormig aan Zijn Zoon, Gods beeld. Gelijkvormig aan Zijn identiteit. De vruchten van de Geest uit Galaten 5:22 worden dan zichtbaar in ons leven.

"De Here nu is de Geest; en waar de Geest des Heren is, is vrijheid. En wij allen, die met een aangezicht, waarop geen bedekking meer is, de heerlijkheid des Heren weerspiegelen, veranderen naar hetzelfde beeld van heerlijkheid tot heerlijkheid, immers door de Here, die Geest is."
(2 Kor. 3:17-18, NBG51)

Lees de Bijbel met mij...44 Huis van God

 Lees Exodus 30, 31 en 32

"Een pelgrimslied, van Salomo. Als de HEERE het huis niet bouwt, tevergeefs zwoegen zijn bouwers eraan; als de HEERE de stad niet bewaart, tevergeefs waakt de wachter." (Psalm 127:1, HSV) 

God stelt mensen aan die bekwaam zijn voor het werk. Om de tabernakel en alle materialen te vervaardigen. Twee mannen mogen dit werk leiden. God roept twee kunstenaars. Bezaleël uit stam Juda en zijn medewerker Oholiab uit de stam Dan. "Ik heb hem [Bezaleël] vervuld met de Geest van God, met wijsheid, inzicht, kennis en allerlei vakmanschap" (31.3, HSV) 

"En in het hart van ieder die wijs van hart is, heb Ik wijsheid gegeven zodat zij alles kunnen maken wat Ik u geboden heb" (31.6, HSV)

Bezaleël (naam: in schaduw van God) mag het huis van God bouwen. De tabernakel die een schaduw van het hemelse is (hebr: 10)

"De God Die de wereld gemaakt heeft en alles wat daarin is, Deze, Die een Heere van de hemel en van de aarde is, woont niet in tempels die met handen gemaakt zijn. Hij wordt ook door mensenhanden niet gediend alsof Hij iets nodig heeft, omdat Hij Zelf aan allen het leven, de adem en alle dingen geeft." (Hand.17:24-25, HSV)

Na 40 dagen en 40 nachten dalen Mozes en Jozua de berg af. Ze hebben twee stenen platen bij zich beschreven aan de voor en achterkant door God zelf. Er is een groot feest gaande. Het volk danst rondom een gouden kalf. Mozes is zo ontdaan en woedend dat hij de platen stuk gooit. 

Hij pleit voor het volk. Heere vergeef hen, straf mij.

"Toen Mozes zag dat het volk losgeslagen was – want Aäron had het losgelaten – tot leedvermaak van hun tegenstanders,"

De mens aanbidt het beeld van God dat zij zelf  gecreëerd hebben. En nog steeds kan het voorkomen dat we in deze val lopen. God wil dat we Hem leren kennen en Hem aanbidden om wie Hij is. God wil zich openbaren aan hen die Hem zoeken met heel hun hart. En heeft zich geopenbaard in Zijn Zoon. 

Mag de Heer het huis bouwen?

Lees de Bijbel met mij...43 Hogepriester en Lam van God

 Lees Exodus 28 en 29

"Ik zal dan te midden van de Israëlieten wonen, en Ik zal hun tot een God zijn. En zij zullen weten dat Ik de HEERE, hun God, ben, Die hen uit het land Egypte geleid heeft, opdat Ik in hun midden zal wonen; Ik ben de HEERE, hun God."

Zonder heiliging kan God niet in ons midden wonen. "Hij Die als enige onsterfelijkheid bezit en een ontoegankelijk licht bewoont; Hem heeft geen mens gezien en niemand kan Hem ook zien.' (1 Tim. 6:16, HSV) We zijn te zondig om in de buurt van Zijn heiligheid te komen, We zouden zijn nabijheid niet kunnen overleven en daarom worden er priesters aangesteld als middelaar tussen het volk en God. Deze priesters moesten zelf ook door allerlei offers en rituelen geheiligd worden om voor God dienst te kunnen doen.

De hogepriester droeg de twaalf namen van zonen van Israël op zijn schouders en op zijn hart. Hij was de vertegenwoordiger en middelaar tussen Israël en de Allerhoogste. Hij nam de verantwoordelijkheid voor de belangrijkste beslissingen die om Gods raad vroegen. De zomen van het priesterkleed waren bedekt met belletjes zodat de priester hoorbaar was als hij zijn werk in de tabernakel verrichtte. Zijn hoofd was bedekt met een tulband met een gouden plaat waarop stond: De Heiligheid van de Heere, opdat hij de ongerechtigheid kon dragen van de geheiligde gaven. Ook voor zichzelf moest hij een zondoffer brengen. 

De taak van de priesters was om 's ochtends en 's avonds een lam te offeren met meel, olijfolie en wijn. Een vuuroffer voor de Heere. Een voortdurend brandoffer.
Dit doet mij denken aan Jezus het Lam van God. Brood en wijn. Zijn lichaam gebroken en zijn bloed voor ons vergoten en de olie als teken van de Heilige Geest. Alleen is Zijn offer eens en voor altijd en dus ook voor ons een voortdurende heiliging.

"Want zo'n Hogepriester hadden wij nodig: heilig, onschuldig, onbesmet, afgescheiden van de zondaars en boven de hemelen verheven. Hij heeft het niet nodig, zoals de hogepriesters, elke dag eerst voor zijn eigen zonden slachtoffers te brengen en pas daarna voor die van het volk.
Want dat heeft Hij eens en voor altijd gedaan, toen Hij Zichzelf offerde." (Hebr. 7:26, HSV)

"Christus kwam als hogepriester van het nieuwe verbond dat wij nu hebben. Hij is de grotere en meer volmaakte tent in de hemel binnengegaan, die niet door mensen is gemaakt en niet tot deze wereld behoort. Eens en voor altijd ging Hij met bloed het Allerheiligste binnen en sprenkelde het op de plaats waar de zonden worden vergeven. Maar dat was niet het bloed van bokken en kalveren, nee, het was zijn eigen bloed.
En daarmee heeft Hij ons voor eeuwig van de zonde bevrijd." (Hebr. 9:11-12, HTB)

Christus de Hogepriester en het Lam van God. En door Zijn offer zijn wij kinderen van God geworden en daarmee zijn wij koninklijke priesters. Om God te vertegenwoordigen in een donkere wereld.

Lees de Bijbel met mij...42 Gods wil onder ons wonen

Exodus 25, 26 en 27 

God wil dat de Israëlieten een heiligdom gaan maken zodat Hijzelf in hun midden kan wonen. Mozes krijgt de beschrijving van de tabernakel. Het moet gemaakt worden van het hefoffer van de mensen van wie het hart gewillig is gemaakt om te geven. Alle spullen die ze zelf hebben meegenomen en de spullen die ze van de Egyptenaren mee hebben gekregen bij hun vlucht.

God begint de beschrijving van binnenuit. Vanaf de heiligste plaats. Eerst de ark waarin Mozes het getuigenis moet leggen die God hem zal geven. Het getuigenis (de wet) wordt onder een verzoendeksel gelegd. Daar zal de ontmoeting met God zijn, tussen de cherubs. Daar zal God spreken. Dan de tafel voor de toonbroden en de zesarmige kandelaar. De tent van binnen versierd met afbeeldingen van cherubs. Ook het voorhangsel is daarmee versierd. Cherubs kwamen we voor het eerst in Genesis 3 tegen. Zij moesten de weg naar de boom des levens bewaken. Nu 'bewaken' ze de Heiligste plaats van de tabernakel. 

"van blauwpurperen, roodpurperen en scharlakenrode wol en dubbeldraads fijn linnen; men moet het maken met cherubs erop, werk van een kunstenaar."

Aäron en zijn zonen moeten in de tent van ontmoeting voor het voorhangsel dienst doen. Van de avond tot de ochtend. De lamp brandende houden. Zij worden aangewezen om de priesterdienst op zich te nemen.

In het nieuwe testament in Hebreeën 8:5, HSV staat dat deze tabernakel een schaduw was van het hemelse. Deze laat zien hoe we God kunnen naderen. Jezus is de Hogepriester van een tabernakel die God zelf heeft gemaakt. 

"Deze priesters doen dienst in een afbeelding en schaduw van de hemelse dingen, overeenkomstig een aanwijzing van God die Mozes ontving bij het voltooien van de tabernakel. Want zie erop toe, zegt Hij, dat u alles maakt overeenkomstig het voorbeeld dat u op de berg getoond is."

Wij zijn door Christus een tempel van de Heilige Geest geworden. 

Lees de Bijbel met mij...41 Geheiligde mensen

 Lees Exodus 22, 23 en 24

"De eerstgeborene van uw zonen moet u Mij geven. U moet hetzelfde doen met uw runderen en uw kleinvee; zeven dagen mogen ze bij hun moeder blijven, op de achtste dag moet u ze Mij geven. U moet voor Mij geheiligde mensen zijn."(22:30-31)

"Maar wat de mensen betreft, moet u alle eerstgeborenen onder uw zonen vrijkopen." Dit gebod is ingesteld bij de uittocht. Om te herinneren dat God de Israëlieten uit Egypte, het slavenhuis heeft geleid. Het herinnert de Israëlieten eraan hoe God Egypte heeft gestraft, door alle eerstgeborenen te doden. Het volk dat zich schuldig had gemaakt aan kindermoord. Het Egypte dat het 'volk van God' heeft  onderdrukt.

God geeft de Israëlieten wetten om een heilig en rechtvaardig leven te kunnen leiden.

God wil niet dat zijn eigen volk een volk van onderdrukkers (Egypte) wordt. Hij walgt van mensen die profiteren van weerloze mensen.  Als arme mensen onderdrukt worden worden ze zeker door God gehoord en gezien. Als zij Gods hulp inroepen dan "zal Ik hem helpen, want ik ben erg genadig". Vreemdelingen, weduwen en wezen en de armen moeten barmhartig behandelt worden. Vooral de weduwen en de wezen hebben Gods hart. "Als u hen maar enigszins onderdrukt en zij maar enigszins tot Mij om hulp roepen, zal Ik hun roep zeker verhoren." De onderdrukker zal niet worden gespaard. Help juist de mensen om je heen. Zelfs als het je vijand is.

Zelfs het land moet goed behandeld worden. Zes jaar mag het bewerkt worden en het zevende jaar moet het braak liggen. En het overschot wat overblijft op het land is voor de armen onder het volk. Zes dagen werken en één dag om op adem te komen.

De drie feesten worden ingesteld. Het feest van de ongezuurde broden ter herinnering aan de uittocht. Het feest van de  eerstelingen van de oogst en het feest van de inzameling. (Pasen, Pinksteren en Loofhuttenfeest.) Drie keer per jaar moet alles wat mannelijk is voor het aangezicht van de Heere 'Ik Zal Zijn' verschijnen.

God zal hen leiden door Zijn Engel (Mijn Naam is in het binnenste van Hem) en God zelf zal het beloofde land gereed maken en zal de volken waarvan 'de maat van de ongerechtigheid' (Gen 15:16) vol is voor de Israëlieten verdrijven.

"De schrik voor Mij zal Ik vóór u uit zenden, en al de volken waaronder u komt, zal Ik in verwarring brengen. En Ik zal al uw vijanden voor u op de vlucht doen slaan. Ik zal ook horzels vóór u uit zenden; die zullen de Hevieten, de Kanaänieten en de Hethieten vóór u uit verdrijven. Ik zal hen niet in één jaar vóór u uit verdrijven, anders wordt het land een woestenij en worden de wilde dieren van het veld u te talrijk. Ik zal hen geleidelijk vóór u uit verdrijven, totdat u zo in aantal toegenomen bent dat u het land in erfbezit kunt nemen."

Het volk wordt gewaarschuwd zich niet te vermengen met de volken en overeenkomstig hun werken te gaan leven of hun afgoden te gaan aanbidden. Vreemde volken mogen niet in het beloofde land blijven wonen anders worden de gebruiken van deze volken een valstrik voor Israël. God sluit een verbond en laat al de woorden door Mozes opschrijven en aan het volk voorlezen. Het volk sluit daarna een verbond met God met de belofte dat zij zich aan Gods woorden zullen houden. Besef dat deze wet nog niet op stenen tafelen stond! Nog voor het gouden kalf had het volk dit verbond gesloten.

 En dan iets wonderlijks...Een Maaltijd met God

Mozes en Aäron, Nadab en Abihu en 70 oudsten mogen op de berg komen en mogen God zien!!! zonder dat zij sterven. Wauw...

"Vervolgens klommen Mozes en Aäron naar boven, en ook Nadab en Abihu met zeventig van de oudsten van Israël. En zij zagen de God van Israël. Onder Zijn voeten was er iets als plaveisel van saffier, zo helder als de hemel zelf. Hij strekte Zijn hand niet uit naar de aanzienlijken van de Israëlieten. Nadat zij God gezien hadden, aten en dronken zij."

Mozes mag de berg opklimmen naar God toe en hij neemt Jozua mee. Zes dagen blijven ze daar en de zevende dag roept God Mozes en Mozes klimt verder en gaat de wolk binnen en blijft 40 dagen en 40 nachten op de berg Sinaï.

Lees de Bijbel met mij...40 Wees heilig

 Lees Exodus 19, 20 en 21

"Maar zoals Hij Die u geroepen heeft, heilig is, word zo ook zelf heilig in heel uw levenswandel, want er staat geschreven: Wees heilig, want Ik ben heilig." (1Petr. 1:15-16)

God daalt neer op de berg om met Mozes te spreken. Het volk heeft zich geheiligd en de opdracht gekregen de berg niet aan te raken. God toont Zijn Heerlijkheid. Opdat het volk zo onder de indruk zou komen dat het niet zou zondigen. "Opdat de vreze voor Hem u voor ogen staat, opdat u niet zondigt."

"En het gebeurde op de derde dag, toen het morgen werd, dat er op de berg donderslagen, bliksemflitsen en een zware wolk waren, en zeer sterk bazuingeschal, zodat al het volk dat in het kamp was, beefde...De berg Sinaï was geheel in rook gehuld, omdat de HEERE er in vuur neerdaalde. De rook ervan steeg omhoog als de rook van een oven, en heel de berg beefde hevig. Het bazuingeschal werd gaandeweg zeer sterk."

God geeft de wet. De tien geboden. Om de Heere lief te hebben met heel je hart en met heel je ziel en met heel je verstand en met heel je kracht en om de naaste lief te hebben als jezelf. De liefde wordt als een wet  van buitenaf opgelegd en graveert in twee stenen tafelen. De wetten worden verder omschreven. Hoe ga je met elkaar om. Wees rechtvaardig. Een onmogelijke opgave. Geen mens is rechtvaardig. Maar eens zal de wet van binnenuit komen.

"Ik zal hun één hart geven en een nieuwe geest in uw binnenste geven. Ik zal het hart van steen uit hun vlees wegdoen en hun een hart van vlees geven, zodat zij in Mijn verordeningen gaan en Mijn bepalingen in acht nemen en die houden. Dan zullen zij Mij een volk zijn, en zal Ík hun een God zijn." (Ez: 11:19-20)

God stort Zijn Liefde in ons hart. De vrucht van de Heilige Geest maakt het mogelijk te leven naar Zijn wil. 

Doordat wij nu uit genade gerechtvaardigd Zijn kinderen mogen zijn zoeken we de bevestiging van onze identiteit niet meer in de wereld. God Liefde alleen maakt ons werkelijk vrij.