Lees de Bijbel met mij...64 Dankt onder alles

 Lees Numeri 11 en 12

"Doe alle dingen zonder morren en meningsverschillen, opdat u onberispelijk en oprecht zult zijn, kinderen van God, smetteloos te midden van een verkeerd en ontaard geslacht, waaronder u schijnt als lichten in de wereld" (Fil. 2:14-15, HSV)

Ondanks het feit dat God hen zo duidelijk leidt, begint het volk toch weer te morren en te klagen. Aan de randen van het kamp breken vuren uit, waarbij doden en gewonden vallen; God is immers een verterend vuur.

"Zorg ervoor dat jullie Hem die spreekt niet afwijzen. Immers, als zij destijds niet ontkwamen toen ze hem afwezen die hen op aarde namens God waarschuwde, hoeveel minder wij wanneer we ons afkeren van Hem die vanuit de hemel spreekt." (Heb. 12:25, VB)

Mozes kan het gejammer niet langer verdragen. Nog steeds verlangen de Israëlieten terug naar die 'goede' tijd in Egypte, waar het eten zo overvloedig was.

Om Mozes te ontlasten, stelt God zeventig oudsten aan. Een deel van de Geest die op Mozes rust, wordt nu ook op hen gelegd, waarna zij beginnen te profeteren. Zelfs de twee oudsten die niet naar de tent van ontmoeting zijn gekomen  beginnen in het kamp te profeteren. 

Het volk krijgt vervolgens vlees te eten tot het hun neus uitkomt en zij ervan walgen. Er komen kwakkels, maar velen die zich er gulzig aan tegoed doen, vallen dood neer.

Naast het volk dat beginnen ook Mozes broer en zus hem te bektitiseren; zij vinden dat hij niet moet denken dat hij de enige is tot wie God spreekt. Ze worden jaloers, terwijl Mozes juist één van de zachtmoedigste mensen op de aarde was. God komt voor hem op en bevestigt dat Hij alleen tot Mozes rechtstreeks spreekt. In Zijn toorn maakt Hij Mirjam voor zeven dagen  melaats.

Hoe gaan wij om met omstandigheden die niet naar onze zin zijn? Vertrouwen wij erop dat God ons het beste geeft, zelfs als dit 'beste' in onze eigen ogen het slechtste scenario lijkt?

Het beste medicijn tegen klagen is danken! De vijand wijst ons altijd op datgene wat we missen; richt je ogen daarom op wat je wél hebt. Je hoeft dus niet vóór alles te danken, maar je kunt wel in alle omstandigheden blijven danken, omdat God alle dagen van je leven met je is.