Lees de Bijbel met mij...159 Koning zijn over je eigen leven

Lees 2 Samuël 11 en 12, 1 Kronieken 20 en Psalm 70

Een nieuw jaar breekt aan. Het seizoen waarin koningen ten strijde trekken. Maar dit keer blijft koning David thuis. Zijn manschappen en de ark bivakkeren in het open veld om strijd te leveren, maar David kiest voor zijn paleis. Hij is tenslotte de koning en kan doen wat hij wil.

Vanaf het dak van zijn paleis ziet hij haar: een uitzonderlijk mooie vrouw. Batseba, de vrouw van Uria, een van de soldaten uit zijn eigen leger. David ziet haar niet alleen, hij kijkt en blijft kijken. Er ontstaat een diep verlangen. Hij wil haar hebben en geeft toe aan de verleiding. Hij is tenslotte koning en kan doen wat hij wil. 

Hij slaapt met haar, en al snel blijkt dat ze zwanger is. Ineens slaat de paniek toe en dringt het besef door van wat hij heeft gedaan. Dit moet hij direct oplossen. Niemand mag ontdekken dat híj de vader is. David laat Uria overskomen van het front, in de hoop dat hij met zijn vrouw zal slapen. Maar de loyale Uria wil niet genieten van comfort zolang zijn makkers in het veld lijden.

Als David merkt dat zijn plan mislukt, neemt hij een drastisch besluit. Hij stuurt Uria terug naar het front met zijn eigen doodsvonnis op zak. Uria sterft in de strijd. David neemt de zwangere Batseba in huis. Het plan lijkt geslaagd; niemand heeft iets gemerkt. Hij is niet alleen koning, maar ook nog een geniaal...

Maar de Allerhoogste Koning zag alles. Hij stuurt de profeet Nathan naar het paleis met een confronterende boodschap: "Wat heb je gedaan, David?" 

Had David niet een rechtvaardig koning moeten zijn over zijn leven? Had hij niet moeten regeren over zijn gevoelens en daden?

Als David niet gewoon bij zijn mannen aan het front was geweest, dan was dit nooit gebeurd. Had hij het maar bij die eerste blik gelaten, in plaats van te blijven staren. Had hij werkelijk moeten toegeven aan een verleiding die hem tot zo'n zware zonde dreef? Een zonde die het leven kostte van Uria, een van zijn grootste helden.

God straft David voor zijn daden. Het kind dat geboren wordt sterft, en vanaf dat moment zal er altijd strijd en verdeeldheid in Davids familie zijn. Toch vergeeft God hem. Maar die vergeving betekent niet dat de consequenties verdwijnen; de dader ontloopt zijn straf niet. Vergeving is loslaten, maar daden houden hun gevolgen.

David wilde zijn vijanden te kijk zetten (zie psalm 20), maar wordt nu zelf te kijk gezet. Hij werd vergeven, maar droeg wel de consequenties van zijn daden. Hoe zie jij dat?

Lees de Bijbel met mij...158 Ik heb U nodig

De zondag is een goed moment om na te denken over de teksten die je gelezen hebt. Welk teksten hebben je aangesproken. 

Heb je:

een belofte om op te vertrouwen,

een waarschuwing om in acht te nemen,

een waarheid aan te nemen

een opdracht om mee aan de slag te gaan

een bemoediging om in te rusten.

(vragen overgenomen van Life.Church)

De overwinning is van God. Niet de macht van wapenen of het werk van mensenhanden. Onze kracht is de Naam van de Heer!

Lees de Bijbel met mij...157 Geheel anders

 Lees Psalm 65, 66, 67 en 69

"Van mijzelf blijft niets over, omdat ik alles geef voor uw huis. De beledigingen van hen die U haten, kwamen op mij terecht." (Psalm 69:10, HTB)

We lezen in Psalm 69 dat David hetzelfde overkomt als datgene waar Jezus Zijn discipelen voor waarschuwt in Johannes 15:18: wanneer je God wilt volgen, zal de wereld je gaan haten omdat je niet meer van de wereld bent. De wereld haat alles wat met God te maken heeft en heeft alleen zichzelf lief.

Overvloed en rijkdom komen van God, maar Gods vijanden zien liever dat overvloed hun eigen verdienste is. Zij maken mensen belachelijk die wel in God geloven en Hem daarvoor willen prijzen.

Doordat je op God vertrouwt en niet meer op wereldse voorzieningen steunt, en doordat je vreugde en vrede vindt op andere plekken dan waar de wereld die zoekt, ben je ongrijpbaar geworden. Want wanneer jij je diepste vreugde en vrede vindt in gebed, in stilte, in dienen, in de aanwezigheid van de Heilige Geest heeft de wereld geen grip meer op jou. Je hebt haar goedkeuring, haar entertainment en haar applaus niet meer nodig om je waardevol te voelen.

Je hebt de wereld niet meer nodig. Dat voelt voor de wereldse mens als een afwijzing en veroordeling. Hoewel je dat niet eens zo bedoelt, gaat de wereld je erom haten. Je bent niet meer van de wereld. Jij bent geheel anders, jij hebt Christus leren kennen.

"Als de mensen jullie haten, vergeet dan niet dat zij Mij al eerder hebben gehaat. De mensen zouden alleen van jullie houden als jullie bij de wereld hoorden. Maar nu dat niet zo is, haten zij jullie. Dat doen zij omdat Ik jullie van hen heb weggeroepen. Weten jullie nog dat Ik zei dat een knecht niet de meerdere van zijn baas is? Als zij Mij hebben vervolgd, zullen ze jullie ook vervolgen. Als zij zich aan mijn woorden hebben gehouden, zullen ze zich ook aan jullie woorden houden. De mensen zullen jullie vervolgen omdat jullie bij Mij horen. Zij kennen God niet, die Mij gestuurd heeft." (Johannes 15:18-21, HTB)

Dit dwingt ons om heel eerlijk in de spiegel te kijken. Als de wereld zich nooit aan ons ergert, lijken we dan niet te veel op hen? Hebben we ons geloof niet te comfortabel gemaakt? Jezus riep ons juist weg uit die wereld. Niet om ons te verstoppen, maar om te schitteren door ons geloof. Volkomen vrij, omdat we volledig op God vertrouwen.

Lees de Bijbel met mij...156 Dit is de strijd van de Heer

 Lees 2 Samuël 10, 1 Kronieken 19 en Psalm 20

De goede intenties van David worden met diep wantrouwen ontvangen. De Ammonieten vertrouwen hem voor geen meter en zien zijn felicitaties zelfs als een daad van agressie. Ze beledigen Davids afgezanten zwaar. Hiermee heeft Ammon eindelijk een reden in handen om het juk van David af te werpen. Ze huren Syrische troepen in om Israël aan te vallen.

Het leger van David gaat echter tactisch te werk en vecht op twee fronten tegelijk: tegen de huurlingen én tegen de Ammonieten zelf. Israël wint de strijd glansrijk, zelfs wanneer er een nieuwe lichting Syrische hulptroepen wordt ingezet. Het leger overwint met Gods hulp. Zoals Psalm 20 zo mooi omschrijft: niet een sterk leger of snelle paarden bepalen de overwinning, maar de naam van de Heer.

De strijd wordt gewonnen op het geestelijke vlak. Ook wij mogen beseffen dat we geen strijd te voeren hebben tegen mensen. Onze strijd is geestelijk: tegen overheden en de wereldbeheersers van de duisternis. We moeten gaan beseffen dat er bij elk conflict met andere mensen een geestelijke component aanwezig is. Je vecht niet tegen de mensen zelf, maar tegen de sturende krachten achter hen die voortkomen uit het wereldse denken.

Wees daarom tactisch en 'vecht' op twee fronten. Ga allereerst in gebed en werp al je zorgen op God, want Hij zorgt voor jou. Probeer ten tweede het kwaad nooit met kwaad te bestrijden. Besef dat die andere persoon misleid wordt, maar nog steeds door God geliefd is. God wil immers niet dat er ook maar één mens verloren gaat.

Lees de Bijbel met mij...155 Een offer van dankbaarheid

 Lees Psalmen 50, 53, 60 en 75

God is geen zwijgende God; Hij is een God die spreekt en roept. "Mens waar ben je"...Hij zoekt ons op, de Schepper van alles wat leeft. Alles behoort Hem toe. Hij zal rechtvaardig oordelen. In deze psalmen wordt God dan ook voorgesteld als een rechter. Maar waarmee wil je Hem betalen? Alles is immers al van Hem. Het leven is pure genade en de enige betaling die we kunnen geven, is onze dankbaarheid.

"Mijn kinderen, ik schrijf jullie dit, opdat jullie niet zullen zondigen. Maar als iemand gezondigd heeft, hebben wij iemand die voor ons pleit bij de Vader: Jezus Christus, de Rechtvaardige." (1JOHANNES 2:1 VB)

Uiteindelijk zal God een ieder naar zijn daden oordelen. In de hemelse rechtszaal staan de aanklager en de advocaat. Satan wijst ons op onze zonde, en de zonde verdient de dood. Maar gelukkig staat daar ook onze Advocaat. Jezus pleit voor ons en wijst op Zijn bloed. De straf die wij verdienen is al betaald.

Het enige wat wij kunnen brengen is een offer van dankbaarheid.

Lees de Bijbel met mij...154 Koning knecht

 Lees 2 Samuël 8 en 9 en 1 Kronieken 18

Overal waar David gaat, staat de Heer hem bij. Hij overwint zijn vijanden, waardoor er rust ontstaat. David regeert Israël met recht en rechtvaardigheid, al is zijn omgang met vijanden soms gruwelijk te noemen. Dat bloedvergieten is voor God dan ook de reden dat David de tempel niet zelf mag bouwen, zoals later te lezen is in het bijbelboek Kronieken. Toch wil David in alles afhankelijk zijn van God. Hij leeft trouw naar de richtlijnen die God via Mozes in Deuteronomium meegeeft voor koningen: niet te veel paarden, vrouwen of rijkdom verzamelen.

De koning en zijn plichten

"Wanneer u in het land komt dat de HEERE, uw God, u geeft, en u dat in bezit neemt en erin woont, en u dan zegt: Ik wil een koning over mij aanstellen, zoals al de volken die rondom mij zijn, dan moet u voorzeker hem tot koning over u aanstellen die de HEERE, uw God, verkiezen zal. Uit het midden van uw broeders moet u een koning over u aanstellen; u mag geen buitenlander over u zetten, die uw broeder niet is. Maar hij mag voor zichzelf niet veel paarden aanschaffen en het volk niet laten terugkeren naar Egypte om veel paarden aan te schaffen, omdat de HEERE tegen u gezegd heeft: U mag nooit meer langs deze weg terugkeren. Ook mag hij voor zichzelf niet veel vrouwen nemen, anders zal zijn hart afwijken. Hij mag voor zichzelf ook niet al te veel zilver en goud nemen." (Deuteronomium 17:14-17)

Paarden staan symbool voor oorlog en menselijke macht. David laat daarom – hoe vreselijk ook – de pezen doorsnijden van de paarden die hij op de vijand verovert. Deze paarden waren niet meer geschikt voor de strijd maar misschien nog wel om op het land te werken. Er wordt niet verteld op welke manier en welke pezen werden doorgesneden. 

Van de duizend strijdwagenpaarden houdt David er zelf maar honderd over. Het zilver, goud en koper wijdt hij aan de Heer. We lezen in Kronieken dat Salomo van dit koper de voorwerpen voor de tempel maakt, waaronder het wasvat. David is zich ervan bewust dat niet hijzelf of zijn sterke leger de overwinning schenkt, maar God zelf. Hij houdt zich aan Gods woord en beseft dat hij in alles afhankelijk is van God. 

Waarop vertrouwen wij?

Lees de Bijbel met mij...153 Voor God is niets onmogelijk

 Lees Psalm 29, 33, 36 en 39 

De psalmen spreken telkens weer van Gods liefde: "Hij heeft recht en rechtvaardigheid lief. De aarde is vol van de liefde van de Heer." Zijn rechtvaardigheid en Zijn liefde gaan hand in hand. Gods ogen zijn gericht op de mensen die ontzag voor Hem hebben en op Zijn liefde vertrouwen; die niet vertrouwen op hun eigen plannen of hun eigen kracht.

"Een koning wordt niet gered door zijn grote leger, een krijgsheld wordt niet gered door zijn grote kracht." (33:16)

Het is dwaas als mensen vertrouwen op hun eigen kracht en God buiten beschouwing laten. Wat is een mens immers vergeleken bij God? De mens is een zucht, hoe stevig hij ook staat, een schaduw; en wat hij najaagt is lucht en leegte. Het is genade. Veel hangt af van 'toeval' (dat wat je toevalt). Koningen vertrouwen op paarden en een leger, maar ook zij moeten beseffen dat de overwinning van God is!

Kijk naar de geweldige krachten van de natuur. Wij mensen zijn daar niets bij vergeleken. Alleen al het onweer (psalm 29) met zijn vernietigende kracht kan beangstigend zijn. Maar hoe groot is God, die deze krachten in Zijn hand heeft? Alles is genade en alles is afhankelijk van God. Hij heeft door Zijn Woord en vanuit Zijn liefde alles doen ontstaan. Alleen wat God Zich in Zijn hart heeft voorgenomen, houdt eeuwig stand.

En ondanks Zijn grote macht en majesteit heeft Hij de rechtvaardige lief en oog voor de nederige: mensen die beseffen dat zij in álles afhankelijk van Hem zijn.

"Heer, uw liefde is hemelhoog, uw trouw reikt tot in de wolken. Uw rechtvaardigheid is als de machtige bergen, uw oordeel is als de grote waterdiepte. Heer, U redt mensen en dieren. 

Hoe kostbaar is uw liefde, God, daarom zoeken de mensen bescherming onder uw vleugels." (36:6-8, VB)