Lees 2 Koningen 12 en 13 en 2 Kronieken 24
Joas, de koning van Juda, regeert veertig jaar. Hij herstelt de tempel. Jojada, de hogepriester en zijn pleegvader, sterft op 130-jarige leeftijd en wordt begraven in de koningsgraven. Hierna gaat het echter van kwaad tot erger. Joas luistert naar de vorsten van Juda die hem bezoeken, waarna de afgoderij opnieuw begint.
Zacharia, de zoon van priester Jojada, wordt vervuld van Gods Geest en waarschuwt het volk. Koning Joas geeft echter het bevel om hem te stenigen. Hiermee doodt hij de zoon van de man die hem destijds zelf van de dood had gered. Na een verloren veldslag tegen de Syriërs wordt Joas in zijn bed vermoord door zijn eigen dienaren. Hij wordt, in tegenstelling tot priester Jojada, niet bijgezet in de koningsgraven.
In diezelfde periode wordt in Israël Joachas, de zoon van Jehu, koning. Ondanks de hervormingen van zijn vader doet hij wat slecht is in de ogen van de Heere en laat ook de gouden kalveren en de gewijde palen staan. Als straf hiervoor wordt Israël onderdrukt door Hazaël, de koning van Syrië. Wanneer Joachas de Heere aanroept, hoort God hem en schenkt Israël een verlosser. Na een regering van zeventien jaar sterft Joachas. Hij wordt opgevolgd door zijn zoon Joas, die koning van Israël wordt in het 37e regeringsjaar van koning Joas van Juda.
Hoewel deze Israëlische koning Joas ook volhardt in de afgoderij en slechts zestien jaar regeert, bezoekt hij de stervende profeet Elisa. Elisa geeft Joas door een teken te kennen dat hij de Syriërs driemaal zal verslaan. Na de dood van Elisa behaalt Joas inderdaad deze drievoudige overwinning, waarmee hij de steden die zijn vader had verloren weer herovert.
Het geloof van Joas van Juda was niet van hemzelf. Het werd hem met de paplepel ingegoten, maar hij heeft het zich nooit eigen gemaakt. Zodra zijn 'vader' stierf, bleek het geloof alleen aan de buitenkant te zitten. Van God werkelijk kennen was geen sprake. Zodra er anderen met een andere religie kwamen, wilde hij daar ook in meegaan.
Geloof van binnenuit! Dit begint bij een persoonlijke ontmoeting en een levende relatie met God. Het is niet afhankelijk van wat de massa doet of wat een mentor voorschrijft. Dit geloof overleeft crises, verlies en veranderende culturen, omdat het verankerd is in het hart (de identiteit) van de persoon zelf.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten