Lees de Bijbel met mij...218

 Lees 1 Koningen 17, 18, 19 en 20

Israël was zo diep gezonken dat het de profeten van de Heere uitroeide. In plaats van de Heere te aanbidden, werd alleen nog Baäl vereerd. De Heere riep Elia om Achab het oordeel aan te zeggen: op zijn gebed zou er geen regen of dauw meer vallen.

Hierna verdween Elia. Eerst ging hij naar de beek Krith aan de overzijde van de Jordaan, waar hij werd verzorgd door raven. Toen de beek uitdroogde, vertrok hij naar Sarfat. Daar werd hij onderhouden door een weduwe, bij wie het meel en de olie wonderbaarlijk genoeg niet opraakten.

Ondertussen zocht Achab overal naar Elia om een einde te maken aan de extreme droogte. Na vele dagen droogte kreeg Elia van God de opdracht om naar Achab te gaan. Hij nodigde heel Israël uit om naar de berg Karmel te komen, samen met de 450 profeten van Baäl en de 400 profeten van Asjera.

Op de Karmel vroeg Elia het volk om een duidelijke keuze te maken: tussen de God van Israël of Baäl. Hij liet voor beide partijen een altaar klaarmaken met een stier als offer. De God die zou antwoorden met vuur, zou de ware God zijn. De Baälpriesters gingen de uitdaging aan. Ze riepen de hele dag, steeds harder en uitbundiger, maar er kwam geen vuur.

Toen was het de beurt aan Elia. Hij liet twaalf kruiken water over zijn offer gieten, totdat alles kletsnat was. Nadat hij bad, antwoordde God direct met vuur uit de hemel. Het volk zag dit, viel op de knieën en doodde vervolgens de Baälpriesters.

Toen koningin Izebel dit hoorde, zwoer ze wraak. Hierop vluchtte Elia doodsbang de woestijn in. Uiteindelijk ontmoette God hem bij de berg Horeb in het suizen van een zachte wind. Elia kreeg daar nieuwe moed en een drievoudige opdracht: hij moest een nieuwe koning over Syrië en over Israël zalven, en Elisa aanwijzen als zijn opvolger.

De Heere wilde dat Achab zou weten dat Hij de Heere is. Benhadad, de koning van Syrië, belegerde Samaria, maar God beloofde voor Israël te strijden en de overwinning aan Achab te geven. De enorme overmacht van Syrië werd hierdoor door de Heere overwonnen. Achab liet Benhadad echter gaan, terwijl God juist wilde dat hij gedood zou worden. Vanwege deze ongehoorzaamheid kreeg Achab te horen dat hij nu zelf zou sterven in plaats van Benhadad, en dat zijn volk zou vallen in plaats van het volk van Syrië.

God strijdt nog steeds voor Israël, maar toch blijft het volk op twee gedachten hinken. Het blijft ongehoorzaam en datgene doen wat in hun eigen ogen goed lijkt.