Lees 1 Koningen 12, 13 en 14
"Hij zei tegen Jerobeam: Neem er tien stukken van voor uzelf. Want zo zegt de HEERE, de God van Israël: Zie, Ik ga het koninkrijk uit de hand van Salomo losscheuren en Ik zal u tien stammen geven...omdat zij Mij hebben verlaten en zich neergebogen hebben voor Astarte, de god van de Sidoniërs, voor Kamos, de god van de Moabieten, en voor Milkom, de god van de Ammonieten, en niet in Mijn wegen gegaan zijn door te doen wat juist is in Mijn ogen en Mijn verordeningen en bepalingen te houden, zoals zijn vader David." (1 Koningen 11:31, 33, HSV)
Jerobeam was een man uit Efrata. Hij ontving via de profeet Ahia een profetie dat hij koning zou worden over de tien stammen van Israël. Toen Salomo dit hoorde, wilde hij hem doden. Jerobeam vluchtte daarop naar Egypte en verbleef daar tot de dood van Salomo.
Na Salomo's overlijden werd zijn zoon Rehabeam koning. Het volk, aangevoerd door Jerobeam, vroeg de nieuwe koning om lichtere lasten. De oudere wijzen raadden Rehabeam aan om op dit verzoek in te gaan en vriendelijke woorden te spreken: als hij het volk nu zou dienen, zouden zij voor altijd zijn dienaren blijven.
Rehabeam luisterde echter naar de jonge mannen met wie hij was opgegroeid. Hij vertelde het volk dat hij hun lasten juist zwaarder zou maken. Hierop scheidden de tien stammen zich af en kozen zij Jerobeam als hun leider. Jerobeam vertrouwde echter niet op God, die hem deze positie gegeven had. Was hij gaan denken dat alle voorspoed aan zijn eigen kracht te danken was?
Hij was bang dat het volk door de tempeldienst in Jeruzalem weer trouw zou worden aan Rehabeam. Om dit te voorkomen, maakte hij twee gouden kalveren en stelde hij priesters aan die niet uit de stam Levi kwamen. Hij wilde zijn eigen positie veiligstellen, maar raakte juist daardoor uiteindelijk alles kwijt.
De geschiedenis van Rehabeam en Jerobeam laat pijnlijk zien wat er gebeurt als leiderschap omslaat in hoogmoed en angst: een goede leider moet altijd God en het volk dienstbaar blijven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten