Lees Psalm 32, 51, 86 en 122
David heeft gezondigd en belijdt zijn zonde. Hij beroept zich op de Naam van de Heere: de God die genadig, trouw en goedertieren is. Hij bidt om herstel en om een rein, onverdeeld hart in zijn binnenste—een hart dat volledig is afgestemd op wat God met hem voor ogen heeft.
Waar hij zijn zonde eerst nog probeerde te verbergen, heeft hij nu een psalm geschreven waarin iedereen over zijn misstap kan horen. Hij heeft diep berouw; zolang hij zweeg, voelde hij zich letterlijk doodziek. Hij snakt naar herstel in zijn relatie met God: "Werp mij niet weg van Uw nabijheid, Heere, en neem Uw Geest niet van mij af."
Hoewel vergeving herstel brengt naar de toestand van vóór de zonde, moet David de gevolgen van zijn daden nog wel dragen. Toch is de relatie met God de Vader hersteld, waardoor hij weer in alle vrijmoedigheid naar Gods huis kan opgaan.
Vergeten zal hij zijn zonde nooit, maar de schaamte en de angst om Gods nabijheid te verliezen zijn verdwenen. Door zijn belijdenis en Gods genade is zijn misstap niet zijn identiteit geworden. Hij is en blijft Gods gezalfde koning.
Zo blijven ook wij Gods geliefde kinderen. Laat een misstap daarom nooit je identiteit bepalen, maar wees open en eerlijk. Durf de leugen te ontmaskeren met de waarheid: blijf jezelf zien door Zijn ogen.
"Ik ellendig mens, wie zal mij verlossen uit het lichaam van deze dood? Ik dank God, door Jezus Christus, onze Heere."
(Romeinen 7:24-25 HSV)
Soms voelen we ons net als Paulus in Romeinen 7, een 'ellendig mens' dat gevangen zit in zijn eigen fouten en patronen. Maar de sleutel ligt in het feit dat onze oude mens is met Christus gekruisigd, zodat de zonde geen heerser meer over ons is. Je bent geen slaaf meer van je verleden, maar vrijgemaakt om te leven in Zijn genade.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten