Lees Psalm 125, 128, 129 en 130
In de eerste psalmen gaat het over Gods goedheid voor de rechtvaardigen en het verderf voor de goddelozen. God is eeuwig getrouw aan Zijn volk Israël. Het zal je goed gaan als je dicht bij God blijft, als je Hem vreest en met Hem wandelt.
Maar wie kan van zichzelf zeggen dat hij rechtvaardig is? Als wij een regel overtreden overtreden we ze dan niet allemaal. Wat maakt dan dat we onder Gods zegen blijven leven?
De laatste psalm van deze reeks slaat ineens een andere toon aan: "Uit de diepten roep ik tot U." De psalmist, of het volk Israël, heeft gezondigd en er is een verwijdering ontstaan. Deze psalm is een van de zeven boetepsalmen, ook wel het Profundis genoemd, wat "uit de diepte" betekent. Toch is God er, zelfs in die diepte en ellende:
"Als U, HEERE, op de ongerechtigheden let, Heere, wie zal staande blijven?
Maar bij U is vergeving, opdat U gevreesd wordt."
De psalmist blijft de Heere verwachten en roept het volk op hetzelfde te doen. Blijf hopen op de Heere en verwacht het van Hem alleen. God is goed. Vertrouw volkomen op Zijn barmhartigheid; bij Hem is immers veel verlossing.
Hij zal Israël verlossen van ál zijn ongerechtigheid. Deze afsluitende tekst van Psalm 130 doet mij denken aan 1 Johannes 1:9
"Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid." (1 Johannes 1:9, HSV)
Kan jij, zelfs in de diepte, aanvaarden dat God jou al heeft aanvaard?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten