Lees 2 Koningen 14 en 2 Kronieken 25
Koning Amazia deed wat goed was in de ogen van de Heer, maar niet met een volkomen hart. Hij hield zich aan Gods wetten en zodra zijn macht gevestigd was, doodde hij de moordenaars van zijn vader. Daarnaast besloot hij een einde te maken aan de opstand en de aanvallen van de Edomieten, die aan het gezag van Juda waren ontsnapt en zelfs een eigen koning hadden aangesteld.
Hij stelde een leger samen van 300.000 man en huurde daarnaast nog 100.000 strijdkrachten uit Israël in. God liet echter van Zich horen: Hij was niet met de Israëlieten.
"Maar als u wilt gaan, doe het dan en wees sterk voor de strijd. God zal u echter laten struikelen voor de vijand, want in God is kracht om te helpen en om te laten struikelen. Toen zei Amazia tegen de man Gods: Maar wat dan te doen met de honderd talent die ik aan de troepen van Israël gegeven heb? Daarop zei de man Gods: De HEERE heeft u veel meer te geven dan dit." (2 Kronieken 25:8-9, HSV)
Amazia stuurde het ingehuurde leger uit Israël daarom weer naar huis. De weggestuurde soldaten waren woedend omdat de plunderbuit aan hun neus voorbijging, en uit wraak overvielen zij op de terugtocht de grensdorpen van Juda.
Amazia overwon de Edomieten met zijn eigen leger. Maar daarna gebeurde er iets vreemds: hij nam de afgodsbeelden van de Edomieten mee, ging deze aanbidden en werd overmoedig. Hij daagde de koning van Israël uit voor een gevecht, maar werd vernietigend verslagen. Als gevolg hiervan werd een deel van de muur van Jeruzalem verwoest, werden het goud en de kostbaarheden uit het paleis en de tempel geroofd, en gijzelaars meegenomen. Ook Amazia zelf werd gevangengenomen, maar later weer vrijgelaten.
Nadat koning Joas van Israël stierf, leefde Amazia nog 15 jaar, waarna hij door een samenzwering werd vermoord. Jerobeam II werd vervolgens koning van Israël en Azaria werd koning van Juda. In die tijd verscheen ook de profeet Jona op het toneel. Hij profeteerde dat Jerobeam II het grondgebied van Israël zou uitbreiden, wat de koning ook deed.
Wat mij vooral verbaasd is dat Amazia na de overwinning de afgodsbeelden van de verslagen vijand gaat aanbidden. Hierna stort hij Juda door zijn hoogmoed in het ongeluk.
Laat je hart één zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten