Lees 2 Samuël 5:11-25 en 2 Samuël 6
David gaat in Jeruzalem wonen en bouwt een huis voor zichzelf. Wanneer de Filistijnen tegen hem optrekken, raadpleegt hij God. God geeft hem raad over hoe hij de Filistijnen moet verslaan. Nadat er rust in het land is gekomen, besluit David de ark van God – die bij het huis van Abinadab staat – naar Jeruzalem te brengen. Dit keer raadpleegt hij God echter niet over de juiste aanpak. Hij haalt de ark in elk geval niet op de manier op die God aan Mozes had opgedragen. De ark wordt namelijk niet door de Levieten gedragen, maar op een nieuwe kar gezet. Beseft David dan niet hoe heilig God is? De ark die alleen de hogepriester één keer per jaar, met bloed van het zondoffer, mocht naderen?
Wanneer de ossen die de kar trekken struikelen, grijpt Uzza – de zoon van Abinadab – naar de ark en sterft. Hoe is dit mogelijk? Je sterft nota bene terwijl je denkt God een dienst te bewijzen! Maar precies daar zit de fout: God is degene die leidt en beschermt. Hij heeft geen bescherming of leiding van mensen nodig.
David wordt woedend en is doodsbang voor God geworden. De ark wordt daarom drie maanden lang achtergelaten bij het huis van Obed-Edom. Wanneer dit gezin rijkelijk gezegend wordt, besluit David de ark alsnog naar Jeruzalem te brengen, maar ditmaal op de juiste manier. De ark wordt nu gedragen, terwijl er onderweg voortdurend offers worden gebracht: een spoor van bloed tot aan Jeruzalem.
David huppelt mee in een linnen priesterhemd. Hij danst uit alle macht voor God; een 'zot' voor God. Hij schaamt zich niet. God moet groot gemaakt worden en hijzelf kleiner. Michal, de dochter van Saul, veracht hem hierom, maar het kan hem niets schelen. Zijn hart is volledig op God..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten