Lees Richteren 1, 2 en 3
Het volk neemt steeds meer land in bezit. Juda bindt samen met Simeon de strijd aan met de Kanaänieten en rekent af met de wrede koning van Bezek. Deze koning had zeventig andere koningen vernederd door hun duimen en grote tenen af te hakken; nu overkomt hem hetzelfde. De geschiedenis van de strijd van Juda is grotendeels een herhaling van Jozua 15. De andere stammen blijven echter achter bij het veroveren van hun grondgebied, waardoor er vreemde volken onder de Israëlieten blijven wonen. Deze omringende volken bleven achter om Israël op de proef te stellen:
"opdat Ik door hen Israël op de proef stel, om te zien of zij de weg van de HEERE in acht zullen nemen door daarin te gaan, zoals hun vaderen die in acht genomen hebben, of niet."
"En wat u betreft, u mag geen verbond sluiten met de inwoners van dit land. Hun altaren moet u afbreken. U bent Mijn stem echter niet gehoorzaam geweest. Waarom hebt u dit gedaan? Daarom heb Ik ook gezegd: Ik zal hen niet van voor uw ogen verdrijven, maar zij zullen u tot prikkels in uw zijden zijn, en hun goden zullen u tot een valstrik zijn."
Er staat een generatie op die de HEERE niet kent. De Israëlieten gaan de afgoden dienen van de volken die nog om hen heen wonen en vermengen zich met hen. God geeft hen over in de handen van de vijand, waardoor zij nauw worden gedreven. Daarom doet de HEERE richters opstaan die hen bevrijden, maar zodra het weer beter gaat, worden zij opnieuw opstandig. Ook de nieuwe generatie moet leren te strijden tegen de zonde: een voortdurende strijd van zonde en verlossing.
De eerste verlosser kwam uit de stam Juda: Otniël, de zoon van Kenaz en de (jongere) broer van Kaleb. De Geest van de HEERE kwam over hem en hij bevrijdde het volk uit de macht van de Aramese (Syrische) koning. Hierna had het land veertig jaar rust.
De tweede verlosser kwam uit de stam Benjamin, de linkshandige Ehud. Hij bevrijdde Israël door de zwaarlijvige Moabitische koning Eglon te doden en de strijd aan te binden met de Moabieten; daarna had het land tachtig jaar rust. Ten slotte wordt nog kort vermeld dat Samgar met een ossenprik 600 Filistijnen versloeg.
In ons eigen leven kunnen we 'kleine' zonden (vosjes) of verkeerde gewoontes laten zitten, maar deze kunnen uiteindelijk uitgroeien tot grotere problemen die ons onze vrijheid en vreugde kunnen roven. Vang dus de kleine vossen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten